Als het aftellen begint, is het eigenlijk nog te vroeg, toch probeer ik me een voorstelling te maken hoe het zal zijn. Bankok was dit keer, of beter gezegd ik was klaar voor bankok terug van Koh pagnan, waar ik heb besloten thuis achter m'n computer de verhalen toch op te schrijven omdat iedere plek een soort van aantrekking op mijn zijn heeft gehad. wat een trip, ervaring, ontmoetingen, herkenning, Alles leek zich op het juiste moment aan te bieden. Dit gun ik echt iedereen! Ik heb net een heerlijk soepje gegeten,( cocos soep) waar ik aanschoof bij een spaanse vrouw die met tranen in haar ogen stuurloos zichzelf afvroeg wat ze hier deed. Wauw zeg ik, ik zie mezelf zitten bijna twee maanden geleden, stuurloos, omdat Bankok in het begin te overweldigend is zeker als je geen kamer kunt vinden. Ik gaf haar een schop onder haar reeddoorover mijn reis tevertellen met een blijdschap van een kind dat voor het eerst eenijsje krijgt en almorsend het lekkernij te veroberen. met de wetenschap dat er ook nogandere smaken zijn.Ik kwam vannacht aan om weer geen kamer te kunnen vinden. Er was nog zoveel leven o straat dat het probleem plaatsmaakte voor bewondering voor een stad die echt vierentwintig uur lang leeft met plekken die op een dag wel minimaal drie maal van uiterlijk veranderen, in de ochtend zijn het veelal winkeltjes op straat te vinden om tegen het avonduur te veranderen in restaurantjes, om later weer plaats te maken voor barrejes. Ik kwam dus aan in een lange rij tafels met gezellig kletsende mensen, die je al heel snel uitnodigen om er bij te komen zitten. In mijn hoofd moest ik eerst een guesthouse vinden. Maar na een uur niets te hebben gevonden nam ik de eerst volgende aan bieding aan en binnen een half uur had ik een schappelijk guesthouse, eentje met een hard bed in een kamer iets groter dan het bed zelf, gezamelijke douche waar het toillet nog net niet onder de douche staat. Normaal ook maar dan hoef je niet te delen. Ik had beloofd terug te komen. Daaraan gekomen en twee mensen van het guesthouse meegesleept om drie uur in de morgen, stonden ze net op om te gaan. Zo belanden we weer met andere aan een tafel. Wereldse gesprekken met wereldse mensen. Daar was Daniel eenitaliaan die naast me kwam zitten en lachend ervaringen uitgewisseld. Waar heb je zin in vroeg hij, wat ik nu doe heerlijk. He je zin om naar een andere plek te gaan. De rest wilde weer terug, dus daar ging ik dan een beetje zwalkend door de straten waar nog velen gezelli hun ding deden. Tot het licht begon te doven en ik weer terug naar het guesthouse wilden. Hij had beloofd me te brengen. Terug in de straat waar het allemaal begon, zag ik opeens de jongen van het zelfde guesthouse als ik, hij kwam me ophalen. Who wat lief zeg. We besloten aan teschuiven en nog een biertje te delen, tot dat Daniel vroeg om door te gaan. Ik nam afscheid van een groepje mensen waarvan een thais meisje me bleef aangapen en steeds zei oh your so sexy your mouth I like. Ze zat daar met een whale die niet onbedeeld was, vel blauwe ogen en een goed lijf. Z bleef maar benoemen dat hij zo groot geschapen was en wel wilde delen. Je kon me echt opvegen en iedereen lachte vrolijk mee. Ik groete en besloot achter Daniel aan mijn guesthouse te vinden. Na luttele seconden, vertelde Mr Italy wat het plan was, ik lachte en zei nou ik denk dat ik dan weer naar de groep ga want dat is niet wat ik in gedachte had. (wat dan wel naief geval) Wel it's up to you take it or leave it. IK groete hem en ging weer terug nadat ik mijn verhaal verteld had kon je der rest van de groep wel oprapen van het lachen, Waarop de whale tegen de turkse jongen uit het guesthouse zegt, zeg eens eerlijk waar ben jij voor terug gekomen? Eh wel yeah Oke I atmitt. Achter af dacht ik,er staat zo groot blije eikel op mijn voorhoofd geschreven dat het makkelijk te verwarren is. Waarop deWhale vraagt hoe voelt het om door iedereen inclusief de vrouwensexy gevonden te worden? Nu was het mij beurt om opgeveegd te worden. Ik antwoorde ik voel me sterk omdat ik bepaal wat er gebeurt en dat is dat ik nu heerlijk ga dromen van al wat er in m'n dromen mag gebeuren. Ayden besloot met me mee te lopen nog effe gerookt en over (ja ongelooflijk) politiek gesproken. hij respecteerde me keuze en dat is het leuke van reizen, je gevoel durven volgen met alle risico's van dien. en het ergste wat me gebeurd is is dat ik alles van waarde ben kwijtgeraakt( papieren)om de grotere waarde in mezelf te vinden, hoe erg is dat? Home sweet home bring it on. Ik heb er zin in al is het alleen maar om het laten gebeuren wat het leven te bieden heeft, volgens Harry is het al voorbestemd zonder het te weten, dus, waarom niet leven en laten leven,alsof iedere dag de laatste is zonder te blijven geloven dat je het niet een klein beetje kan beinvloeden. O wauw, voor het geval iemand me vraagt wat het met me gedaan heeft kan ik alleen maar zeggen O wauw. Dat is iets wat je moet ervaren want vertellen is een slap aftreksel van het gevoel dat me echt heeft doen leven to the fullest,zonder schaamte. Sommige dingen doe je gewoon niet maar de meeste dingen wel. Gek idee dat ik straks weer bijna iedereen ken. Dit is echt een heel zweterige kus uit de stad die zo heet is dat je sterk moet zijn niet aan alles toe te geven.(gwahaaahahhwa) Tot THuis