Als de tijd van de feestvreugde samen met de aankondiging van het mooie weer zijn intrede doet is het belangrijkste aspect vrijheid. Vrijpostigheid wordt het ook wel genoemd. Wie durft er eigenlijk echt vrij te zijn, is dat niet een illusie, een waanvoorstelling, een diep gewortelde wens om eindelijk te laten zien wat het is om echt onbelemmerd te ervaren hoe het is jezelf te zijn? Wie ben je, wat vind je aangenaam zonder een waardeoordeel van anderen. Is pedofilie een keuze, of een nalatenschap bij je geboorte. Houden wij het niet duister door het te willen verdonkeremanen, eigen impertinentie geheim te houden. Leuk zijn is toch het doel zonder te beseffen wat de prijs is die we ervoor betalen. En als je het te moeilijk vindt worden gaan we toch shoppen in de speciaal ingerichte maatschappij die ons bijna indoctrineert daar onze heil in te vinden. Worden we tijdens ons slapen niet wakker gehouden door onze ziel die via ons onderbewustzijn probeert voeten aan de grond te krijgen. Macht over de ander niet een makkelijker prooi, dan je eigen persoon te voeden met wat het zo nodig heeft. We hebben toch alles wat ons hartje begeert, wensen die de materie sterker maakt dan de oorsprong van ons gedrag. Zijn er mensen gegaan voor mijn vrijheid of is macht het ongedwongen gevoel. Is ons opgedofte uiterlijk niet het toetakelen van onze ziel, die weer beschermd wordt door de maatschappij. Als je haar maar goed zit? Mag ik zo vrij zijn je uit te dagen, te gluren wat vrijheid voor jou betekent. Voor mij is het duidelijk, maar gelukkig voel ik me vrijmoedig genoeg toe te geven dat m'n eigen reflectie het pad verdoezelt. Het leven is de langste reis, een zoektocht daar kun je maar beter vandaag mee beginnen.