aliasbond.reismee.nl

Het vervolg en het prinsesje

Soms moet je effe in het heden zijn om terug te kunnen naar het verleden. Wat een ongelooflijk warm onthaal hier in pattaya. Om zeven uur uit chiang mai vertrokken, om zo weer eens helemaal stuk elf uur later in Bankok aantekomen en op naar de ambassade. Ik wist wel waar het was op de kaart , maar hoe moet je er komen. Tijd om daar al te lang over na te denken kreeg ik niet, want ja Bankok duzz opdringerige tuk tukers. Where do you want to go ik keek hem lachend aan, met in gedachte Kohsanroad, waar ik me uiteindelijk ook heb laten verleiden door de tukers. Maar ach gezien het me geen wind eieren had gelegd wilde ik eigenlijk wel weten wat hij voor me kon betekenen. How much to go to de ambasee? (Heerlijk een normaal werkende laptop) Witch one (duh) eh wel the dutch. O miss velly fal. oke! How much? 300 bath. Ik keek hem aan, Met een verbaasde blik en verdwenen lach. Kap koen ka, but no thanks! How much? O shit daar ga ik weer zo moe maar te beroerd om zoveel geld ( voor drie dagen eten )aan een ritje uit te geven. Ik had het nog wel, Ik had gewoon nog 1240, bath, waar ik zo trots op was! ( He Anne, met hier en daar een beetje hulp hè ) Oke maar toch! En nog ongeveer vier uur bij het pasje vandaan. Dus wat is nou drie Euro? veels te veel voor het ritje. Oke daaar gaan we dan. How much do you wanna pay? How far is it? Hij maakte de beweging van, kom kijken dan. Tja het was inderdaad niet om de hoek, en met al mijn hebben en houden op dit tijd stip? En het spel begon. !00 riep ik wat ik eigenlijk nog te veel vond. Miss now its slowely traffic, in half ouwer wil be verry buissy. no can do, well say ik, 100. hunderd vifty, mmm eh, en zo zat ik voor welgeteld twee euro veertig, in de tuk, tijdens het ontwaken van bankok op weg naar de vrijheid. De monicken lopen op blote voeten, hunin verschillende kleuren oranje gewaden, en een soort van silveren kom op zoek naar degenen( zo leek het) die hun schuldgevoel wilde afkopen, al knielend met hun handen voor het gezicht in diepe buiging, om daarna het geen te overhandigen, wat bestemd was voor de eerste de beste monk, om daarna weer het leven te kunnen hervatten.( ik zeg altijd maar zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten). Nou dat hoopte ik ook te zien alleen het opstaan was in deze de storende factor. Binnen no time zie je de straten vollopen met, haastige mensen, motor taxi's nog meer tuk`s,scooters, auto,s en de voedsel verkopers hadden hun karretje al kant en klaar staan, om een ieder zo van hun ontbijt te zien. En toen werd het licht aan gedaan. O wat genoot ik toch van dit skeurende ritje door Bankok. Veertig minuten later stond ik bij de ambasee. Alleen een wachter en ik ( wie had je dan nog meer verwacht? Oké dan. Ik bood de portier een schaffy aan en hebben stil zwijgend heerlijk gerookt. Shit letterlijk als een bospaard ( waar slaat deze uitspraak eigenlijk op) Gevonden, een hotel waar ik naar binnenwandelde alsof ik daar gewoon hoorde, op zoek naar het toilet gevonden. Heerlijk een kant en klare europese toilet met papier. Eindelijk, het winkeltje waar ik de pasfoto's kon maken opende zijn deuren. Eenmaal weer buiten waren er opeens vijf wachtenden voor me. Ik raakte in gesprek met een echtpaar wat beiden hun paspoort had laten stelen, of eigenlijk de vrouw volgens de man. Oetlul!Wat 2000 bath per pas? Dat geloof ik niet! God no!! Nou dat gaat me niet gebeuren! Ik stond op, maar besloott snel weer te gaan zitten, alsof mijn neus bloed. Dat zal effe lekker worden.Drie kwartier later stond ik eindelijk in het hokje, het moment van de waarheid af te wachten. Nou dat is dan,. Tweeduizend bath, dat geloof ik niet! Kijk en dan heb jewat aan de I.V.K.O Hoe kan dat nou, ik heb geen cent te makken, en die meneer die ik gesproken heb heeft daar geen woord over gerpt. Hoe moet het nu verder? Waar haal ik het geld vandaan? Had u daar niet over na kunnen denken? had ik daar dan geld mee vekregen? (stomme trut) ( kalm blijven Anne, zonder pas geen vrijheid) Eh ja ik moet het even over leggen, heeft u helemaal niet? Nee! Tja u moet het toch betalen zei ze naar vijf minuten. Nou zeg maar wat u hebben wilt, (ik heb nog een paar bergschoenen, waar ik eigenlijk wel van af wil, chagerijnig schepsel) Ik schrijf wel een brief voor de western union. Maar ik krijg pas overmorgen geld gestord.Hoe gaat u dat nu dan doen tot die tijd? (Yeah right oeps)Ik heb nog wat geld om vrienden in Pattaya optezoeken tot ik weer geld krijg. Maar waar is die meneer die ik gesproken heb? Die is hier nu niet. Ik wil echt effe zeggen dat ik het jammer vind dat ik zo word weggestuurd , en helemaal jammer dat u er zo mee omgaat en dat in thailand nog wel. Nou ik schiet het wel voor maar ik wil het wel terug, (Whoozes) er zijn velen die het gewoon niet teruggeven, (dat had je nou net niet moeten zeggen) ik geef je mijn bankrekening nr en hoop dat je het zo snel mogelijk doet. Toen ik haar vroeg (in al mijn onschuld) of ik er ook mee naar cambdja kon, vermelde ze, er zitten vier pagina's in. Dus (waarom hou je niet gewoon je mond ) nou vier pagina's, Bladzijde, u weet wel. Dus ipv ja is dit het antwoord? En zo werden we vrienden. Na tween kon ik de pas halen. Met de mededeling dat ze op Lizz Nooijnk leek liet ik haar met rust, om om half twee weer voor haar desk te verschijnen. Ik kreeg een hartveroverende glimlach (Echt) tekende het paspoort, de skytrain in om vervolgens vier uur in de bus met als eindbestemming Pattaya en de walking street. Zo lief zo ongelooflijk fijn om mensen (en dan helemaal Jetty en Ulrich ) die me het gevoel gaven dat ik een prinsesje was( san wek steeds met de woorden, dit had ik voor sandy ook gedaan) Het begon met een heerlijk maaltje bij hun favoriten restaurant, opweg naar het hotel waar ik de kamer binnen geloosd werd om vervolgens in het stomend met een olie, die mijn huid deed gloeien van weldaad. Diepgaande eerlijke gesprekken gevoerd, in het kader van jezelf serieus nemen. Weet je hoe heerlijk het voelt als je eenmaal die stap neemt. genoten van de heerlijke avond, met als vooruit zicht een heerlijk Bed (een echte) en een beetje side seeing in deze ongelooflijk grote badplaats. De badkamer was net zo groot als menig een kamer waar ik heb geslapen en de spiegel des te confronterender. Al het lekkers wat zo heerlijk het mondje in glijd lijkt wel een soort van afdrukken in de vorm van het geen er zo natuurlijk in gleed. Weer zo'n eye opener. Behalve dat je weet, dat een ieder pond gaat doorde mond, maar nog meer dat toen de spiegel niet in de buurt was, voelde ik me geweldig,zoiets als een spiegel leek niet eens t bestaan. Naanderhalf uur een heerlijke Thai massage te hebben genoten, (auw auwwauw,)
wat gewoon een weldaad is voor je lijf, op naar het strand, waar ik voor het eerst in lange tijd geconfronteerd werd met sjanzende mannen, die nadat ze erachter kwamen daat we niet thais waren rechts omkeer maakte. We gingen helemaal stuk. Het water was heerlijk, en de bodem voelde goed zanderig aan. Nog even een heerlijk maaltje bij het strand genuttigd( ja maar weet je je moet toch eten niet dan? Super verwent, om het in den avond nog eens dunnetjes over te doen, alvorens ons naar the walking street the begeven. Als je in Pattaya bent, is hetpas officieel als je de walking street hebt gezien.Na een tijdje daar te hebben gelopen, geloofde ik het wel, Jetty en Ulrich hadden na eén keer hette hebben besloten er niet meer heen te gaan, toch voor mij een uitzonderinggemaakt . bijna weg uit die hoek toen mijn oog viel op een winkeltjemet kleding die me zo hebberig maakte dat ik mezelf zag staan, zo, te gierig omhet geld waardan ook aan uittegeven en het voelde goed, en nu ben je onbedwingbaar. Enfin een gypsy drollenvanger rijker, een zwaardere backpoack Meer geld uitgeven als je in de afgelopentijd per dag hebt gedaan. Voelde ook wel weer effe lekker. toch maar eerst naar een verlaten strand, Waarbij ik extra moest betalen omdat niemand er heen gaat. Wel weer effe spannend, Een hutje, alleen dit keer op het strand van Ko Chang. Als de tranen moeten komen, dan maar het liefst op een wonderschoon eiland toch? Ik heb al afscheid genomen van ulrich maar niet zonder te zeggen dat ik maar weinig mannen ken die zo geduldig zijn als Ulrich. Want ook in die kleding zaak waren grote spiegels aanwezig. Liefde is: Het zien als het geboden word! super bedankt voor te veel om op tenoemen. Geniet zoals ik van jullie genoten heb. (datgenot maakte mijn genot groter) jongens tot snel. kus AliasBond

Reacties

Reacties

Sunny

Vanmiddag de foto's gekregen en 's avonds het verhaal. Wat heerlijk en zoooooo Thailand. Goed om je ook even te hebben gezien, je straalt meer als de zon. Vindt het dapper dat je ondanks je prettige bedrijf in Pattaya zo snel besluit om je eigen weg te volgen. Als mijn tijd is aangebroken, dan weet ik bij wie ik moet zijn.

Kus

Jetty

Mijn lieve, lieve Anne,

Terwijl ik dit schrijf, ben jij op weg naar het eiland Koh Chang – een volgende “ nieuwe wereld” en in mijn beleving de juiste plek, om voort te gaan met verdere uitbreiding van een hechte relatie met jezelf, ten einde zodoende van jouw leven een spannend avontuur, dat gebaseerd is op voldoening - te maken.

Ulrich en ik kijken met vreugde terug op onze diepgaande gesprekken ter verbreding van onze geestelijke horizon, hetgeen een absolute bijdrage geleverd heeft aan onze gezamelijke innerlijke rust, ondanks de korte nachten.

Het werkt nu nog op onze lachspieren als we eraan terugdenken dat je bij het zien van de zee, als een “wilde bras” zonder na te denken, nog met kleren aan een spurt nam richting het water, rokje en topje halverwege zowat van jouw lichaam scheurend, op een tafeltje van andere gasten dropte, en een duik nam, alsof je iemand te hulp moest schieten. (Je had gelukkig de bikini al aan). Het kind-zijn in jou kwam weer naar boven. Toen ik je bereikt had en wij samen gezellig zwommen, dachten twee Duitse heren even deze twee brunettes te kunnen scoren. Dachten dat wij Thaise dames waren, doordat zij zich niet goed hadden voorbereid op Google, om zodoende de kennis te hebben dat de Thaise vrouw graag blank is en niet in het zonnetje ligt en zoals je zelf schrijft, toch afhaakten, nadat ze ons hadden horen praten, alhoewel jij ze ook daarna bleef intrigeren met jouw beautyful hair en ze, zelfs toen we alweer op ons stoeltje lagen, je steeds van uit hun ooghoeken bleven bewonderen. Ja, ja, zelfs in Walking Street kreeg je complimenten over jouw haar, dus nooit meer veranderen van haardracht, want het staat je inderdaad prachtig!!!

En zo gingen de twee heerlijke dagen snel voorbij, todat wij vanochtend vroeg precies volgens de afgesproken tijd (7.30 uur) bij de taxistand aankwamen en jij je hand voor de mond sloeg, waarop ik vroeg of je iets vergeten was. “Ja, mijn bikini”. Wij tegen die vent gezegd dat de minibus bij aankomst maar even moest wachten, en toch maar afscheid genomen voor het geval mijnheer de chauffeur dat niet zou tolereren. Ik zette het op een rennen, de drukke weg overstekend, en weg was ik, de hoek om, de straat van het hotel (waar wij normaal gesproken 10 minuten over doen om bij het hotel te komen) invliegend, waar juist op dat moment geen scootertaxi te bekennen was. Bij het hotel de trap opgerend, gevlogen naar het balcon waar ook nog een rokje hing, bikini en rokje in zakje gestopt, weer trap afrennend, om beneden tot de conclussie te komen dat het broodje dat ik de vorige avond voor je gesmeerd had, nog in de koelkast lag. Weer de trap opgerend, broodje en water uit de koelkast gegrist en begon het weer op een lopen te zetten. Jou halverwege gebeld om te horen of de mini-bus er al was. Bij het horen van een “neen” begon ik nog harder te rennen en jij rende me tegemoet. Op de hoek aangekomen zagen we de chauffeur staan, die ons vermaande op te schieten, terwijl mijn tong zowat mijn slippers hing!!! Hoe ik het gedaan heb, weet ik niet, maar op dat moment was het gewoon 12 minuten later. ( 7.42 uur). Toch nog elkaar lekker knuffelend gedag kunnen zeggen en uitgezwaaid. Terug in mijn straatje naar het hotel moest ik een traantje wegpinken, omdat het voelde als voor even afscheid nemen van een dochter. Eén waar ik van hoop, dat ze nu goed op haar spulletjes past. (Al die zeurende en overbezorgde moeders toch!!!)
Lieve meid,

Tijdens deze reis heb je ook anderen leren kennen, die nieuwe ervaringen zonder aarzeling, angst of schroom tegemoet treden en wat jou zo positief maakt, is dat je geen enkele situatie of omstandigheid met aarzeling of een negatieve gedachte benadert, maar volgens de Winnie de Poeh filosofie hier steeds met vreugde op reageert.

Een dikke knuffel en kus

Jetty en Ulrich

(We bellen!!!)

Barbara

Hi Schoonheid, wat een prachtige verhalen, die van jou en van je vrienden, de ouders van Sandy. Wat een kado om zulke mensen tegen te komen. Wat ben jij gelukkig. Ik voel het ik lees het en ik benijd je. In de goede zin van het woord. Wat een fantastische tijd om je reis naar binnen in het buitenland te doen. Dit is een periode in je leven die niemand je ooit meer kan afnemen en jou rijker gemaakt heeft. Super meissie ben trots op je en ik krijg vele inspiraties. Misschien ga ik ook binnenkort mijn biezen pakken. Tenslotte heb je maar één leven. Tenslotte word ik morgen een jaartje rijper en staat er een nieuw levensjaar voor me. Geïnspireerd wil ik zijn worden. Denk je ook aan mij als je terugbent?? Knuffels van B

Bro

HMMMMMM!!!!
wat een rushhh.
lekker he??

en? mijn foto's??

Anne

Wat verschrikkelijk Jak. helamaal vergeten, alsnog, hieper de piep hoera! heb je een leuke verjaardag gehad? Kan eigenlijk niet missen he. Hele dikke bezwet kus uit Cambodja, waar ik snel weer vertrek. Top tijd gehad, hele andere vipe als Thailand. Ik schrijf snel. groet Anne

Sanne

Tante Anne,
Wouww wat ben ik trots op jou.
We missen je wel, hier in het kouwe kikker land.
Lekker veel regen hier.;)
Nou ja maak niet uit, je leert er mee leven .
Zo te horen heb je het wel naar je zin ,.
Gelukkig maar.
Want je zit daar al 7 weken :O:).
Wouw wat gaat dat snel .
Nog 2 weken te gaan.

Misschien weet je het nog niet maar,
mij advies van school is vmbo:D.
Ik ben er heel trots op ,
want ik heb er keihard voor gevochten.
Net zo als jou,
jij vecht ook voor dingen als je dat wil berijken!
Daarom ben ik heel trots op je(L).

Ik zou je is wat vertellen over geluk.:
Geluk kun je niet om schrijven,
want het is heel bijzonder,
geluk heeft te maken met je zelf.
Jij bepaalt zelf hoe gelukkig je bent.
geluk komt niet naar je toe,
Geluk moet je zelf maken.
Je kunt over al gelukkig zijn.
Net zo als jou daar in Thailand:D.
Gelukkig zijn voelt zo fijn.
Ik ben nu heel gelukkig.
nog heel veel pelezier(L).
ikhouvanje.
xx.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!