Gezien het feit ik nog een dag van ziekte moest overbruggen is het heerlijk om voor dankbaren te schrijven. Wat is dat ontzettend leuk zeg al die reacties. Helemaal leuk om te weten dat het genieten blijft. Sun kun je je nog herrinneren dat ik zei, als ik ziek ben zoek ik een duurder hotel. Van die dingen dus. Dan moet je natuurlijk wel weg kunnen ! De volgende dag voelde ik me nog steeds op en top, en had er zin in. En boven verwachting was daar een nieuwe buurman alleen. Mooi dacht ik, dat word een slachtoffer zonder dat hij het weet. Ik lachte vriendelijk, hij lachte volmondig terug en vroeg waar ik vandaan kwam. Holland zei ik (.Hij had zijn achtergrond achterwegen kunnen laten want het frans kwam duidelijk naar vooren.) france zei hij. Hij stond al klaar voor vertrek dus ik moest snel zijn. Eh wat are you going to do today, vroeg ik. Ah yeah a, to do dome side seeing. Do you want to share a scooter with me? Tja veel tijd voor koetjes en kalfjes was er niet, en anders kan het altijd later nog toch? (Geen paspoort geen scooter ) A aaa but what do you want to see? Well to be unnest I don t care. If we pass Awaterfall it would be nice, but what I heard I ts nice just to see the nature around here, so I will follow. I want to see the long neck s ( shit dat was nou net het enige wat ik niet wilde zien, zo word het schouder omlaag drukken in stand gehouden) Okee cool zei ik. Ik deed een greep naar mijn rug tas and off we go. Op zoek naar een scooter die geschikt was voor twee in de Bergen. En ja hoor binnen no time waren we op weg. Eerst nog effe getankt, zelf ook nog een soepje naar binnen gegoten om echt op pad te gaan. Oo wauw, heerlijk zo achterop met een koel briesje om me heen, wederom de koningin,( dit maal van Meahongson) Na een paar keer de verkeerde afslag genomen te hebben kwamen we toch aan bij de long necks. Toen ik vertelde op hem te wachten keek hij me aan alsof hij me voor het eerst zag. Ik lag helemaal in een deuk (binnenskamers) A Ijust don t like it say ik but I will wait for you( deh alsof ik een kant op kon ) But really take your time, I will enjoy the vieuw. En zo kwam cyaankali weer tevoorschijn. Heerlijk mijn gedachten in mijn persoonlijke dagboek op schrijven, het is bijna een tweede natuur geworden, en kan echt zeggen dat ik niet alleen ben. Het leuke was ook dat ik bij de grens van Burma was waar een sort van grens post was. Heb me daar prima vermaakt met die soldaten, door af en toe te kijken te lachen en hier en daar wat foto s te maken. En voor dat ik het was was daar Bruno weer. Tja what s nexst a we hadden een sort van kaart gekregen van de scooter verhuurder ( in het thais) maar als we de kaart moisten geloven was daar zeker iets waar de tourist graag een kiekje van wilde dus besloten we de kaart met de aanwijzing te volgen. Bij een kruising aangekomen stonden daar twee andere foto jagers te bedenken welke kant ze op moisten. Ze bleken frans, alsof ik niet bestond een waterfall van franse woorden die klaarblijkelijk coversatie over waarheen te gaan ( tja ik had gezegd dat het me niet uitmaakte dus NIet zeuren nu) Op het eind keek een van de meisles me aan en zei you understand? Not one word en ze begon te lachen. Ze vertelden dat links de kant van de watervallen en meer was, en dat ze hoopte rechts terug naar de stad. How was the trip, vroeg ik? Geweldig uitzicht Wauw helemaal goed ze gaf on seen gedetailleerde kaart, want zij zouden morgen de stad verlaten. Een vriendelijke groet, Bruno aan het stuur en daar gingen we weer. Heerlijk nog ergens op een prachtige plek gezeten, buiten adem van de steiligheid een kleine waterfall bezocht dorpjes gezien bij the lake gezeten, al met al een heel gezellige, leuke dag gehad. Hij vond het leuk dat ik hem had aangesproken, want alleen is maar alleen. (niet dan) Eenmaal terug bij Johnnie( jongens effe ter informatie ik zit weer bij de jongens van de rum experience en weer probeert hij me aan de drank te krijgen, nou ik dacht het niet want wat gebeurt gebeurt maar morgen zit ik in de bus naar Pai zeg ik stoer) besloot ik bij Mary aan te kloppen en haar te bedanken. Ik vroeg wat haar plannen ware nom haar vervolgens uit te nodigen om te gaan eten samen met Bruno. O thank you for knocking on my door I love to. En zo spraken we om acht uur buiten af. Om acht uur hing ik het thuis front op om op tijd te zijn. Het wachten was op Bruno en niet zonder resultaat want hij had zich echt opgedost voor onze afspraak. We kletsten nog wat om vervolgens een chinees vrouwtje te begroeten, en ook meet e vragen voor het eten, give me vijfe en ook zij sloot zich aan. Toe nook nog een nederlands stelletje vijf minuten nodig had, en de duitse gasten pasten want die hadden in een dorpje in de Bergen al hadden gegeten, begon mijn belly hevig te protesteren, ( what the fuck is this ) Ik vroeg ook om vijf minuten om vervolgens dood ziek achter te blijven. Na tien minuten weer een bezoekje ( de travel agent waar ik zit te schrijven probeerd te lezen wat ik schrijf maar helaas acrabacadabra for him) where is your husband? He is at home Way, tja leg dat maar eens uit, een lul smoesje dan maar, en weg is ie. Ja waar was ik, o ja het hokje waar ik wederom een hoopje schijt achterliet. Toen ik buiten kwam bleek de deutsche fraulein een ware nurse te zijn, en de spulletjes lagen al klaar. Twee zakjes met een sort pepermunt achtige vloeistof om mijn maag te kalmeren, twee kapsules voor het stoppen van de kak (Ghaaa ) en nog een zetpil met een handschoen tegen het braken, en ook nog eens een flesje disinfectant. ( val ik effe in de prijzen) ook nog de boodschap om morgen op een water papaya, bananen diet te gaan en als mijn maag het aan kan droge rijst. Wat ongelooflijk lief he! Met een voorraad van pillen ben ik naar bed gegaan, de buitenlucht maakte dat ik als een baby heb geslapen, om weer een nieuwe dag met nieuwe moed te starten. Naar de markt om voedsel in te slaan, veel te slapen, en eindelijk een begin te maken in de dikke pil ( die ik al de hele rit meesleep, heb willen inruilen voor iets anders, maar niets tegen kwam,) De ondekking van de hemel, is de dag weer bijna tot een eind gekomen, om morgen, (echt ) naar Pai te vertekken. De bus halte is verhuisd, heb de vrouw van Noi ( de eigenaar ) weten te strikken, me op de scooter naar het nieuwe busstation te brengen. Omdanks alles verloopt het dus op rolletjes. O ja nog effe over die verschrikkelikijke honden. Eergister, na het schrijven ik met volle kracht de honden tegemoet, toen ze weer een soort van positie in namen, koos ik toch voor een omweg, Eenmaal bij de achterkant van Johnnie aangekomen bleek de poort dicht. Wat nu! Het heeft me heel veel kracht gekost de honden tegemoet te treden, wat een verschrikking was dat dus nu ga ik vroeg die kant op nu het nog druk is. Zover alleen gereisd om me door een paar honden te laten leiden, dat geloof je toch niet ( nou wel dus ). He Divo tell me baby, hoe is het gegaan? Laat het me weten, Ik ben toch wel trots op je maar dat weet je wel he! Je hebt er toch wel van genoten he? Sjaan, met een pilletje in je mik weer naar huis gestuurd, Nou lekker dan. Ik hoop dat het snel achter de rug is. Als jij je taai houd doe ik het ook goed!? En Jay, was dit nou de pannekoek die jij bedoelde of was het een ander? En dan nog een vraag voor Sun hoe heette dat drankje nou wat jullie zo smakelijk hebben gedronken? Ben je minder gaan werken? Nou ik hoor het wel. Tot snel. Sawadeeka Kus voor een ieder die dit leest. AliasBond