Je wil het niet geloven, maar na anderhalf uur een verhaal op de computer ingetypt te hebben is het weer verloren gegaan. (kut zooi ) ja sorry hoor maar kun je je er iets bij voorstellen hoe dat is? Het is ook niet dat ik eerst een kladje maak of zo, nee, wat er in me op komt schrijf ik op. En dan blij met het resutaat stuur ik het weg, en opeens Gone, verdwenen om ook niet meer gevonden te worden. Tja nu maar om de drie regels saven. Tja hoi allen , Hoe zal ik beginnen. Ik ben zo vrij geweest om mezelf als eerst te feliciteren met het vel begeerde diploma. Youhoe geslaagd! Om de handelingen je eigen te maken zou je eigenlijk na de kennis een week lang moeten blijven oefenen maar dat ging me net iets te ver. Ik besloot om donderdag examen te doen om vrijdag het warme nest te velaten. Gaan en het vertrouwde inruilen is altijd een beetje moeilijk want je weet niet wat je krijgt. Tot nu toe was het altijd weer een leuk nieuw ding waar ik steeds opnieuw van genoot. Dus Maehongson here I come. Een klein plaatsje iets hoger in het noorden met iets meer Bergen en groen om je heen. Bring it on. Ik besloot met de bus van negen, tussen de locals op weg te gaan naar het onbekende. Toen ik uitcheckte met als laatste poging nog iets van de prijs af te onderhandelen lukte dat met honderd bath, en een ritje naar het busstation. Persoonlijk door de italiaanse ketwiezel.( hoe je het schrijft, geen idée.) Om acht uur was ik klaar voor vertrek maar ketwiezel zeie rustige ane hete ise veele te vroege om te gaane, you drinke some tea ande thene we gowe. En zo belande ik in een minivan wat me honderdvijftig bad meer koste en een verschrikkelijke plek achter in het midden, met aan de rechterkant een weinig spraakzame tourist( waarvandaan geen idée) En aan de andere kant een thaise die me lekkers bleef aan bieden en daarna een servet om me handen aftevegen. Een tussenstop gemaakt ergens in de Bergen waar ik me gelukkig prijste met deze dag en de keus die ik had gemaakt. Na vijeneenhalf uur later, en mezelf af en toe aantreffen op de arm van de tourist, heel huids aangekomen al kronkelend tussen de Bergen. Ik genoot nog na van de avond ervoor, waar ik verschrikkelijk heb genoten van een band die optrad in de north gate een jazz club in chiang mai. Wat een geweldenaren, zeker de guitarist, die wat hij speelde volgens mij niet kan opschrijven. Wat een geweldig afschijdscadeau was dat. Good baye Chiang mai. Tja en dan ben je er, en dan, welke kant op. Ik wist dat ik naar een plek ergens bij de lake wilde vertoeven, en dan natuurlijk weer voor een dubbeltje op de eerste rang. Ik besloot links aftegaan en ongeveer vijfhonderd meter en drie guesthousen verder zag ik een vrouwtje zitten die me wel aansprak. Ik stak over om haar vervolgens de weg naar the lake te vragen en een leuk goedkoop guesthouse. Waar kom je vandaan? Chiangmai vertelde ik haar maar zei bedoelde van welke kant ik wees naar rechts o zegt ze want ik vertrek zo maar weet niet waar de bus halte is. Ze bood aan om me naar het guesthouse te brengen. Ik had net als zei een grote en een kleine backpack, maar ze zei we kunnen het proberen. Je moet je voorstellen dat hier hele gezinnen soms met z n alle op een scooter zitten, dus ach dit moest geen problem zijn, en zo gingen we pepackt en bezakt eerst naar het station( of iets wat er voor door moet gaan), waar zei haar grote backpack achterliet om mij vervolgens naar johnnie te brengen, de guesthouse die maar honderdvijftig bath per nacht kost, echter wel met het sanitaire gedeelte buiten in hok z on vijftien stappen bij mijn kamer vandaan. Moet kunnen, tenslotte hoe vaak ga je nou naar het toilet. (Deh). Ik gaf haar zo veel mogelijk informatie over de plek die ik met pijn had achtergelaten, om weer afscheid te nemen, en in mijn nieuwe onderkomen te trekken. Ik besloot oop onderzoek uit te gaan in de nieuwe omgeving waar ik ingesprek raakte met twee uit de tjechie en eentje waar ik het land alleen maar voorbij hoor komen bij het songvestival. (Shit vergeten). Een klein landje met een miloen inwoners en hij was trots te vetellen dat zei het waren die skype hadden uitgevonden. Maar dat terzijde. Ik besloot met ze mee tegaan iets te eten want ze hadden een geweldig restaurantje ondekt, Dit was hun laatste avond en ze besloten nog een laatste keer te genieten van het heerlijke eten. Wiehoe val ik effe met me neus in de boter. Ondertussen liet hij me weten dat in afwachting van zijn paspoort was. Die had hij in Bankok achtergelaten om er een visum voor India in te plaatsen. Sneller en goedkoper. Dat je dat durft, Tja we zijn al bijna anderhalf jaar op reis , dan moet je wel op je instinct vertrouwen, maar nu werd het wel heel heet onder zijn voeten want het paspoort in geen velden of wegen te bekennen. Ken je het gevoel dat je denkt dat je samen gaat en dat je ze opens gedrieen op de scooter ziet stappen met de mededeling(en een korte uitleg) oke see you later. Wow das effe schrikken hoor. Gwahoehaa, wat een giller, effe een moment doelloos besloot ik toch maar die richting op te lopen en te kijken hoe ver ik kwam en daar zaten ze te wachten op mijn persoon( dat dan weer wel) Ze lieten me eerst proeven wat ze hadden, om daarna te beslissen wat ik zou nemen. De gebakken rijst met zeevruchten smaakte heerlijk, dus dat werd hem. Ik moet opens denken aan de tweeentwintig jarige kkok tom uit Eindhoven, die in de Giant een heerlijk maaltje had gemaakt van kip rijst en een pittige bloemkoolsalade. Maar voor we de boodschappen oppikte besloten we ons tegoed te doen aan de insekten die al heel lang op mijn to do list staan. We stonden voor de kraam en ik besloot voor twintig bath sprinhanen te bestellen, eigenlijk net zo iets als garnalen toch? Hup Anne niet denken gewoon doen. Hap en daar zat ie dan geklemt tussen me tanden om vervolgens vermalen te worden om door te slikken. Moi viel best mee, We mochten nog een paar dingetjes proeven, een weet ik niet meer en de andere herkenden we beiden niet, totdat ik op een avond verrast werd in de Giant op een grote versie van de kleine die eigenlijk best lekker smaakte( een beetje zoals een karstanje) God hell no een kakkerlak ( die had ik nou net niet willen eten) gelukkig was hij net zo bang van mij als dat ik vies van hem was. Oeps best lekker duzz. Maar terug bij de nasi seafood. Groot bord voor een klein bedrag heerlijk smaakte het. Ik liet me ook nog overhalen tot het eten van een soortige roti pannekoek met banana. ( bedoelde je die Jay) , die ook heerlijk smaakte. In de tussen tij op het stoepje van de roti vrouw ontmoette ik een zwitserse die ik besloot te vergezellen tijdens haar maaltijd. Met de andere had ik een min of meer afspraak om later een borreltje te drinken bij de locals waar ze de scooter gehuurd hadden. En ja tijdens het lopen na haar maaltje zaten ze daar heerlijk en de een met een gitaar waar heerlijke muziek uitkwam, ik besloot aanteschuiven. Ik dreg een soor zelf gestookte rum uit de region die eigenlijk best lekker smaakte en nog een en nog een. En daar was het een raar draaiend gevoel in mijn maag, o nee, ik hield het voor gezien ik moest nu! Weg. De jongens besloten met me mee te lopen, gelukkig want ik scheet in mijn broek voor die honden. ( toen nog niet echt). Eenmaal in mijn kamertje besloot ik voor het slapen gaan nog even met het thuisfront te bellen waar ik vermelde me niet dronken te voelen maar wel misselijk te zijn. Ik moest zelf het gesprek afbreken om snel naar buiten te sprinten voor het toilet, hoe vaak moet je nou naar het toilet? ( nou vaak) En dat was het begin van een hele lange nacht, die nog eens doorging in de dag van kotsen en schijten. Zo erg dat ik soms met een mond vol moest rennen naar het hok vijftien stappen verder. De sporen waren de volgende dag nog te zien. (want in het donker met water sproeien gaf geen resultaat. En zo vandaag de hele dag ziek, gelukkig overdag alleen nog van onder en niet meer van boven. En de vele pogingen om bij de farmacy te komen, kwamen niet verder dan z on twintig stappen. Tot de koreaanse Mary uit frankrijk, na het horen van mijn verhaal zei ik ben zo terug , en me twee soorten medicijnen liet innemen, die me la seen blok inslaap deden vallen ergen buiten op een sort van bed. O heerlijk het gevoel was vele malen minder. Ik heb nog geen kans gehad om Mary te bedanken, maar dat ga ik zeker nog doen. Nou jongen ik hou het voor gezien, morgen besluit ik of ik nog een dag blijf of ga op naar? Een hele dike kus. He Sjaan en Astrid, hoe gaat het met jullie dat zou ik graag willen weten. Hou je haaks daar en tot snel. Shit nu moet ik alleen, ik hoop maar dat de honden goed gezind zijn, anders moet ik blaffen en met stenen gooien, dat wil je toch niet! Nou dag hoorr! Jongen , ik moet nu echt gaan sorry voor de fouten maar die gasten willen sluiten. Aliasbond