Zo jongens, dit is mijn derde poging het verhaal, wat weer een leven op zich is te vertellen. Daar gingen we dan, en met we bedoel ik de TaT victims zo heb ik ons maar genoemd wat voor mijn uiteindelijk mijn geluk is, maar dat later, first things first. Op weg naar de jungle. Ik had mezelf gelukkig al getrakteerd op de goedkoopste mini back, omdat ik mezelf niet met de back pack van sjaan door de jungle zag gaan. Maar voor we daadwerkelijk de jungle in gingen kregen we een lijst om de belangrijkste jungle benodigheden aan te schaffen. toiletpapier en slippers was het enige wat ik extra moest aanschaffen, en off we go in to the wild, bring it on ik had er zin in.na zo n twee uur rijden kwamen we aan op de plek waar het avontuur zou beginnen. Maar eerst nog een lunch van een simpel maar heerlijk bordje nasi. nog even overtollig vocht afvoeren, and vamos. Onze groep bestond uit negen man, met af en toe een ontmoeting met mede jungle gangers. Who dit was geen kattepis buitenadem kwam ik bijna boven. Het geluid van de waterval maakte dat ik nog een paar stappen verder kon zetten om het natuur geweld te kunnen aanschouwen.De klim was zeker niet wat ik verwacht had maar de waterval was zeker de klim waard. Twee Franse dames, drie nederlanse jongvolwassen knapen, twee colombianen( ceta en bever) nogeen fransman alleen enmijn persoon, hadden even een moment van whoozes dit gaat wat worden, maar wisten al snel,het wasTan s( onze gids)way or the highway. Aangezien die in geen velden of wegen te bekennen is, was de keus snel gemaakt, gaan met de benen wagen. De eerste dag zou een trekking van drie uur worden. Klimmen dalen zo steil op een pad die zo nu en dan niet breder was als mijn voet maat, en aan de randen de afgrond, af en toe dacht ik echt dit ga ik niet trekken maar de omgeven was het zweten waard.Een maal bij het kampaangekomen werden we verwelkomt met eenkampvuur, en een geweldige maaltijd en toen de zon plaats had gemaakt voor de lichende maan en de sterren die zelfs mijn fantasie deden verbleken, en de gitaar die me uit volledeed mee zingen, zo blij als de vrije natuur. En zingen soms zelfs een solo alle aardse waanideen zo ver op de achtergond verdwenen. Magisch gewoon. Het slapen was geen van ons gegunt we sliepen in een hut met als ondergrond bamboe en een muskieten net boven en onderons, en koud, z on tien graden. Maar ach de volgende morgen no mercie at all! En dit keer een tocht van vijf uur, en af en toe bij de waterval zat een van de dorps bewoners ons op te wachten met versnaperingen die voor tien bath van jou waren. Niet te geloven toch.En dit keer in een dorpje waar het uitzicht al dan niet mooier was dan de vorige. wauw wat een overwinning weer. Goed voor alle Anne aspecten. Vroeg opgestaan om de mist zo over het land te zien wegtrekken plaatsmakend voor de zonsopgang. Dat moment had voor mij eeuwig mogen duren. Zeker nu ik weet wat ik toen niet wist, enfin, de volgende dag bestond uit olifant rijden wat gewoon verschrikkelijk was. De olifanten werden mishandelt om ons door de jungle te slingeren. Het raften daarentegen was nog voor een laatste keer van de thaise jungle genieten. En hup weer terug naar de beschaving. Ik wilde nog effe snel een (natuurlijk) goedkoop telefoontje scoren om eindelijk na een week de stemmen te kunnen horen vanDean, Jazz en Edwin, gelukt en daar was de vertrouwde stem van Ed die toen ook nog niet besefte in wat voor rush hij terecht zou komen. Heelijk die vertouwde stem die blij was te weten dat het goed met me ging. Later zouden we weer bellen om ook de kids te kunnen spreken. Ik liet me verleiden door een stalletje op de nacht bazaar met heerlijk geurend voedsel, en de smaak was nog beter, nog effe geketst met een fransman( heerlijk om te weten dat de mavo toch nog iets heeft achtergelaten van de talen die nu goed van pas komen. wow zo laat al au revoir, en op naar de TaT crew voor een borreltje. Ik sprong in een pick up opweg naar het hotel om samen naar een reggae bar te gaan voor een drankje. Toen hij stopte en ik de weg niet herkende en hij geen engels prak of niet wilde weten wat ik bedoelde, stapte ik uit om met een tuk tuk het laatste stukje af te leggen, kwam ik erachter dat mijn belangrijkstebezittingen weg waren. Paspoort, geld, pasjes vliegticket ziekenfondskaart, alles in een klap weg. Ik rende terug, te laatalles in eenklap weg. Ik raakte in paniek voor een moment wist ik effe niets meer ik liep als een kip zonder kop te zoeken naar iets wat later onvindbaar leek. Een vrouw(thais) sprak me aan aan, ik legde het uit en ze gaf een tuk tuk driver geld om me naar het politie bureau te rijden. Geweldig he! Ik dankte haar uit de grond van mijn hard, om vervolgens in een papierwinkel terecht tekomen, waar je zeker in je vakantie niet op zit te wachten. Toenbrachten ze me terug naar de plek waar ik ben opgestapt in de hoop de pickup te vinden, maar dat is als een needle in the je weet wel hooiberg. Toen op naarde toeristen politie om alles nog eens dunnetjes over te doen. De ambasade gebeld, die me de volende dag terug zoudenbellen. Zonder geld geen schijn van kans, paspoort af te halen in Bankok, eh ja hoe kom ik daar. Ja heb je geen vrienden daar(vraagteken) nee ik ben alleen ja dan zul je toch een manier moeten bedenken om hier te komen. morgan en liv de franse dames kwam ik als eerste tegen, die wilde me wel geld lenen, want thailand ishet enige land waar jealleen met een echt dokument geld kan halen. IkBedachtme dat ik of eigenlijk Ed geld kan overmaken naar een van de hollands jongens, Max, Daanof bas. Toen de politie me na de papers 200 bath gaven brak ik, en een waterval van tranen bleven stromen, net als precies week geleden in de plane( dinsdag jank dag vraagteken) ze brachten me terug naar het hotel, waar ik nul, niets medewerking kreeg van mijn house keepster, zelfs geen flesje water.Toen monica en david en columbia het verhaal hoorden de volgende morgenhebben zebreakfast betaald en weer kwam de ontlading in de vorm van janken als een baby. Nou sanne je begrijpt wel dat ik meteen aan je berichtje dacht he. En nu ben ik weer happy. Ik had dit verhaal al eerder vanmiddag getypt, maar ook dat mocht niet lukken toen ik het wilde verzenden was het gone all gone again! Maar nu zit ik in een guesthouse en het gebeurd nu net bina weer maar gelukkig was hier wel iemand die er verstand van heeft jongens morgen weer een dag ik stuur het snel door voordat het weer gebeurd. Dit guesthouse word mijn onderkomen tijdens mijn massage lessen van twaalf dagen. Zo super aardig een beetje hippy achtig geweldig, voor nog geen vier euro vijftig per dag, zo op mijnIk kwam aanlopen en het was meteen goed, heerlijk gegeten met de keeper, die vanaf zaterdag een plekje vasthoud. Sedje die auditie is peanuts want je weet dat als je het echt wil het je gaat lukken zei de gek. Show them baby.Een giant kiss van mij Anne(aliasbond) Sorry voor de onduidelijkheden maar ben, wow daar ging ie bijna weer doei