DEAN en JAZZ

Na een trip van tien uur van Ranong naar koh samui, om weer effe te buurten bij Ulrich en Jetty. Gezelligheid kent geen tijd, dus gaan we morgen gewoon verder. Toch nog effe wat opschrijven. soms zou ik wel de gave van de pen willen hebben, om wat duidelijker te zijn in het verhaal. Amir is de rokken jager, dat later. Toen Peter lag te slapen en ik alleen was met de nacht, overvallen door alles wat er de afgelopen tijd in mijn leven speelde,(Nee niet weer) stotterde mijn lijf van het geen nog heel erg een vorm moet vinden. Genegenheid, daar ben ook ik naar op zoek, kan ik mezelf vergeven voor de fouten, die ik niet als fout zie? Heb ik niet het grootste recht op het geen ik zo graag geef, ook zonder veel medestanders. Vrijheid van geest het acccepteren van m'n eigen gedachtes, oplossingen moeten forceren, om maar niet te hoeven kwetsen? Laten we ons dan kwetsen om de gedachten van anderen. Of juist niet willen voelen dat we onze eigen vijand zijn, door in het opgelegde stramien stammend uit het jaar nul te willen blijven voldoen, daardoor meer met de ander bezig te zijn dan met ons zelf? Whoozes! Pieter durfde er om te vragen. Uit ons oogpunt gezien niet normaal. Hoe vaak niet iets willen zonder het te durven vragen want stel je voor dat je afgewezen woord. Snikken. Shit ik heb het ook nodig. Soms zo bezig het ieder naar het zin te maken dat je eigen behoeften niet lijken te bestaan. In mijn geval heeft het een weg naar buiten gezocht, met het besef dat als ik van mezelf hou er natuurlijk mensen gekwetst raken, afvallen, of je simpelweg voor gek verklaren. Het was de zelfde tijd dat Edwin op reis moest om de kids alleen ( Lorenzo ik ben je niet vergeten hoor)achter te laten, met Lorenzo als toeziend oog. Effe kreeg ik de neiging om alle oplossingen te laten paseren om, ja om wat eigenlijk, aan de buiten wereld te laten zien dat we geen roekeloze ouders zijn? want de kids vonden het prima zo, en als ze het slim aan zouden pakken, is het huis zo nu en dan alleen voor hun. Welk kind wil dt nou niet? nou deze kinderen zeker wel. Dus de enige wie dat kon verpesten waren ze zelf. Niet dus! Het is goed gegaan volgende keer dus helemaal alleen. Je kan alleen een beetje bijsturen om ze van een dissaster te redden. Pubers zijn het maar niet van het verschrikkelijke soort. Zeker gezien hoe ze het leven oppakken, soms zware discussies maar wel met respect. Wat is er toch voor nodig om op jezelf te vertrouwen, zodat je ook vertrouwen kunt geven, zonder er een kat en muis spel van te maken. Vertrouwen, zelfverzekerdheid.( oke geef mee maar een dosis Anne) Ik kan ronduit zeggen dat ik trots ben, so far steeds beter. O wauw! wat een groei spurt maken we samen door. En als ze je dan ook nog gaan missen, waar gaat het dan nog om. Genietend van het genot om me heen en mijn gedachten, zag ik het licht! (worden) Leven en laten leven! Om zes uur maakte ik pieter wakker om alles aan cyaankali toe te vertrouwen. Pieter en ik hebben de dag in vredige stilte doorgebracht en jacky gaf me the silent treatment. Ik herkende dit gevoel, en dat voelt niet fijn. Ik wilde hem niet kwetsen maar mezelf ook niet te kort doen. Na twee dagen gaf hij het op en besloot vrede te sluiten, waar ik heel blij mee was. AWiehoe! time to party! Het eiland werd, oke lonely beach werd omgetoverd tot een waar dans terein, En ik stond op de gasten lijst, ik mocht gratis naar binnen. Amir die het heerlijk vond zijn escapades te delen had bij binnekomst al aangewezen wie de lucky lady zou zijn, en zo geschiede het ook. op de vraag waar de drang vandaan kwam, was het enige antwoord ik moet er ook mee stoppen. Het feit dat hij liever de gene was die kwetste, dan zelf nog eens gewketst worden kwam er later pas uit. O lyeah let it all out! dit was mijn laatste avond Koh Chang. Weet je wat zo leuk is van alleen op reis zijn? Het machtige gevoel zelf te bepalen wat de volgende stap is. Ik liet me heerlijk meevoeren door iedereen die er voor openstond, heerlijk dansen, tot je bekomst. Tja dan is het heuveltje wel echt een verschrikkelijk pad als je geen lift regelt. Thanks. Amir, wel een lekker hapje als het je typ is., Hij bleef maar vragen wanner ik klaar was met zijn lappie. If you need it then know. nee ik mocht hem gebruiken zo lang als ik wilde. batterij op dus tijd om hem terug te brengen. Daar stond ie dan But naked voor de spiegel zijn kale kop te scheren. Wat ben je ook een verschrikking riep ik hard lachend, O hi come in, hoorde ik amir zeggen. Even bedacht ik me hem te vragen zich om te draaien, toch maar niet. De volgende morgen om zes uur werd ik opgehaald door het mini busje, maar niet voor Amir en Pieter me stonden op te wachten voor een warm afscheid en de laatste update van zijn wederom behaalde overwinning. O wat is heet leven toch mooi he! Op naar Cambodja( dacht ik toen nog) O Cor in cambodja besefte ik pas hoe trots ik eigenlijk ben op jou, loslaten van de westerse geneugten, om echt te genieten van sranang. He Dotje Do hoe gaat het met je? Je allergie ondercontrole. TJa Astrid, geniet van je rust. want van rennen weet je alles al. Ik hoop hier nog te schrijven maar de tijd gaat zo snel, over tien dagen de echte uitdaging, energie putten uit het leven zelf