Pai pai, En de ontdekking van de hemel

Terwijl het leven hier voorbij kabbelt, zo snel vliegt de tijd. Het is alweer bijna een maand geleden, dat er gedachten zonder beelden, een voorstelling wilde maken van iets wat je natuurlijk zelf invult, met een beetje van alles. Het gaat maar door, met steeds weer momenten die zich een weg in mijn systeem vinden. Pai,net alsof ik een festival terrein binnenliep, je kent het vast wel, allemaal blije mensen, met een duidelijke indentiteit ( van de buitenkant gezien dan he ) hier kom je rasta s, rockers, tatoo s. pearsers, muziekanten,en veel meer, van over de hele wereld tegenwaarvan de( ja mijn gemiddelde) leeftijd, ik denk 40 is. Je wil nietweten hoe geweldig het voelt Pai, (het dorp waar one love, duidelijk hoog in het vaandel staat) binnen te treden in mijn geval met mijn backpack. Binnen een paar dagen was het net of ik weer terug inZaandam was, heb jeelkaar een keergezien, dan ken je elkaar, nou dan weet je het wel he.Al zoekend naar een onderkomen, ( eerder mijn ogen uitkijkend ) kwam ik op een plek terecht, waar ik niet van had durven dromen. (Aan de buitenkant ) Zo geweldig, aaneen riviertje in een (Aangelegd) Bos stonden allemaal kleine hutjes. Dat wil ik Heerlijk. Ik liep eral hopend op,af, River or behind, rooms the same, only vieuw differend. CanI see? en zo kwam ik terecht in een hutje gemaakt van bamboo, behind, want tja die was goedkoper, maar ook veel rustiger, en een geweldig uitzicht van een klein slootje en in de verte bergen met geweldige, Villa,s er tegen aangeplakt, zo leek het in iedergeval. I take it.Toen ik eenmaal in mijn eigenste hutje stond, kwamen de gedachtes pas. Shit nee, Ik Anne die bang is voor alles wat zich insect mag noemen. Wel met de troost dat ik in een muskietenet mijn dunne matrasje vond, wat ze hier gewoon een bed noemen. Een badkamer zonder al teveel toeters en bellen, met als enige bescherming riet, met gaten zo groot, dat een ieder die een bezoekje wilde brengen zonder uitnodiging zo binnen stond. De veranda waar het eigenlijk om te doen was, nodigde me uit om me in de kussens te laten vallen dieop me te leken wachten. Spullen in het bed onder de muskieten net (dat dan weer wel )water en Harry och wat is dit geweldig. Het lezen van De ontdekking, lijkt zo aan te sluiten op deze trip, dat ik daar zeker tijd voor vrij wilde maken. Pai Pai (pakslaag ) Zo af en toe zonder dat je er echt naar op zoek bent komen er gedachtes in mijn brein die niet langer genegeerd kunnen worden, en Harry die gooit er af en toe een schepje boven op. Zo werd ik terug geworpen naar de herrineringen van het kalf (Plan Kalf) waar de klappen letterlijk en figuurlijk een redelijk portie van onzekerheid in mijn persoonlijkheid hebben geslagen. Ik heb het mischien wel geweten, alleen dit keer met het besef, dat ik er afscheid van moest nemen. Het word tijd om het heft in eigen hand te nemen en dat begint met accepatatie, accepteren dat als je iets wil veranderen jij de enigen bent die dat kan, zonder verwachtingen van wie dan ook. Komt het toch dan is dat een mooie bijkomstigheid. Ik zag mijn familie en vrienden opeens in een ander dag licht. Iedereen die dus ergens op wat voor manier moet daelen met het leven, projecteerd dat natuurlijk opeen ander, dus ook nog eens verantwoordelijk voor de mensen die je om je heen verzamelt, behalve familie(wacht eens zelfs die, natuurlijk, want je kan zelf de mate of zelfs of je omgang wilt met de ander) Maar daar was het besef dat ondanks de klappen die je krijgt tijdens het leven, je er steeds weer opnieuw een wending aan kan geven. Shit een kat in mijn hut, Shit, ik pakte mijn water en probeerde de kat uit de hut te sproeiente samen met( kjests) geluiden, maar geen beweging in de kat te krijgen, die had zijn plekje gevonden. Yak wat nu? dat moet ik echt niet! (weet jij veel waar ie last van heeft? Verder op zat een oudere man van zijn ijsjete genieten (een echte oude snoeperd) ik besloot hem om hulp te vragen. hou je niiet van kattenvroeg hij verbaasd, met zo n zingend americaans accecent. Het is niet dat ik er niet van hou, maar wil hem niet in mijn hut. En zo verjoeg hij de kat naar een ander home stay. Hij bleek de 80jarige Larry uit Hawaii te zijn die hier drie weken was om zijn vriend te bezoeken, die een thaise jonge schone aan de haak had geslapen met alle gevolegen van dien. Trouw je een Thaise dan trouw je de hele familie, Koop je een huis voor jezelf dan koop je die iik voor de familie. Thaise vrouwen houden van zorgen, dus met een beetje geluk tref je een goeie. Met het risico, dat alles op haar naam staat. Hij was in de fase van zijn leven dat het besef daalt dat hij het op een gegeven moment niet meer in zijn eentje red. Alle opties bekeken en een thaise vrouw was er zeker een van. Was een heerlijk gesprekje. Ik besloot dat het tijd was om iets te snacken, en liep heel rustig het dorp binnen op zoek naar de mogelijkheden. Het is altijd effe wennen je draai te vinden, maar de brug die naar mijn stulpje leid, is de perfecte plek om wie danook tegen het lijf te lopen en kennis uit te wisselen( dat wist ik toen nog niet hoor) Onmogelijk dus om snel over de brug te komen. Heerlijk gegeten, geklets, en adresjes op gedaan over wat te doen in Pai( behave je ogen uitkijken en jezelf wanen in een oorlog vrij gebied. Daar waar de gedachten wel mochten zijn maar geen opdringerige gewetens kwesties. De gesprekken daar, jongens dit is echt een verkeerde timing van mij. Ik moet op weg naar de bus opweg naar geld en een paspoort om zo in Cambodja te kunnen belanden. Wat een heerlijk idee dat het een optie is, die mischien in 5 minuten zo een andere wending kan krijgen en het voelt zo tegek. Pattaya is een leuke must, waar ik echte bekenden uit nederland ga ontmoeten, wauw san, ik ga gewoon naar jouw Pa en Ma. Ik ga ze een dikkekus van je geven goed? Ik ben achter zoveel dingen van mezelf gekomen, en ben blij te kunnen vertellen dat ik mezelf gewoon leuk vind om mee om te gaan. (Gwaah) Ik was effe bang voor conflicten maar Ik met al mijn persoonlijheden kunnen het aardig eens worden over,Tja het mag eigenlijk echt overal over gaan, Ja dus ik beloof het verhaal komt maar ik denk vanuit Bankok (die een tweede kans krijgt) of Pattaya. Een hele dikke Kus. O ja weet je waar ik nieuwsgierig naar ben, Wie leest dit allemaal want laatst zag ik dat er zo n 260 mensen( en het loopt steeds een beetje op) naar kijken wie zijn het ik vind het leuk te weten laat iets van een krabbel achter al is het allen maar een naam oke? ach kijk ook maar, ik zou het leuk vinden als jij het ook vind. nog een kus dan tot snel.

Een nieuwe dag met nieuwe kansen!

Gezien het feit ik nog een dag van ziekte moest overbruggen is het heerlijk om voor dankbaren te schrijven. Wat is dat ontzettend leuk zeg al die reacties. Helemaal leuk om te weten dat het genieten blijft. Sun kun je je nog herrinneren dat ik zei, als ik ziek ben zoek ik een duurder hotel. Van die dingen dus. Dan moet je natuurlijk wel weg kunnen ! De volgende dag voelde ik me nog steeds op en top, en had er zin in. En boven verwachting was daar een nieuwe buurman alleen. Mooi dacht ik, dat word een slachtoffer zonder dat hij het weet. Ik lachte vriendelijk, hij lachte volmondig terug en vroeg waar ik vandaan kwam. Holland zei ik (.Hij had zijn achtergrond achterwegen kunnen laten want het frans kwam duidelijk naar vooren.) france zei hij. Hij stond al klaar voor vertrek dus ik moest snel zijn. Eh wat are you going to do today, vroeg ik. Ah yeah a, to do dome side seeing. Do you want to share a scooter with me? Tja veel tijd voor koetjes en kalfjes was er niet, en anders kan het altijd later nog toch? (Geen paspoort geen scooter ) A aaa but what do you want to see? Well to be unnest I don t care. If we pass Awaterfall it would be nice, but what I heard I ts nice just to see the nature around here, so I will follow. I want to see the long neck s ( shit dat was nou net het enige wat ik niet wilde zien, zo word het schouder omlaag drukken in stand gehouden) Okee cool zei ik. Ik deed een greep naar mijn rug tas and off we go. Op zoek naar een scooter die geschikt was voor twee in de Bergen. En ja hoor binnen no time waren we op weg. Eerst nog effe getankt, zelf ook nog een soepje naar binnen gegoten om echt op pad te gaan. Oo wauw, heerlijk zo achterop met een koel briesje om me heen, wederom de koningin,( dit maal van Meahongson) Na een paar keer de verkeerde afslag genomen te hebben kwamen we toch aan bij de long necks. Toen ik vertelde op hem te wachten keek hij me aan alsof hij me voor het eerst zag. Ik lag helemaal in een deuk (binnenskamers) A Ijust don t like it say ik but I will wait for you( deh alsof ik een kant op kon ) But really take your time, I will enjoy the vieuw. En zo kwam cyaankali weer tevoorschijn. Heerlijk mijn gedachten in mijn persoonlijke dagboek op schrijven, het is bijna een tweede natuur geworden, en kan echt zeggen dat ik niet alleen ben. Het leuke was ook dat ik bij de grens van Burma was waar een sort van grens post was. Heb me daar prima vermaakt met die soldaten, door af en toe te kijken te lachen en hier en daar wat foto s te maken. En voor dat ik het was was daar Bruno weer. Tja what s nexst a we hadden een sort van kaart gekregen van de scooter verhuurder ( in het thais) maar als we de kaart moisten geloven was daar zeker iets waar de tourist graag een kiekje van wilde dus besloten we de kaart met de aanwijzing te volgen. Bij een kruising aangekomen stonden daar twee andere foto jagers te bedenken welke kant ze op moisten. Ze bleken frans, alsof ik niet bestond een waterfall van franse woorden die klaarblijkelijk coversatie over waarheen te gaan ( tja ik had gezegd dat het me niet uitmaakte dus NIet zeuren nu) Op het eind keek een van de meisles me aan en zei you understand? Not one word en ze begon te lachen. Ze vertelden dat links de kant van de watervallen en meer was, en dat ze hoopte rechts terug naar de stad. How was the trip, vroeg ik? Geweldig uitzicht Wauw helemaal goed ze gaf on seen gedetailleerde kaart, want zij zouden morgen de stad verlaten. Een vriendelijke groet, Bruno aan het stuur en daar gingen we weer. Heerlijk nog ergens op een prachtige plek gezeten, buiten adem van de steiligheid een kleine waterfall bezocht dorpjes gezien bij the lake gezeten, al met al een heel gezellige, leuke dag gehad. Hij vond het leuk dat ik hem had aangesproken, want alleen is maar alleen. (niet dan) Eenmaal terug bij Johnnie( jongens effe ter informatie ik zit weer bij de jongens van de rum experience en weer probeert hij me aan de drank te krijgen, nou ik dacht het niet want wat gebeurt gebeurt maar morgen zit ik in de bus naar Pai zeg ik stoer) besloot ik bij Mary aan te kloppen en haar te bedanken. Ik vroeg wat haar plannen ware nom haar vervolgens uit te nodigen om te gaan eten samen met Bruno. O thank you for knocking on my door I love to. En zo spraken we om acht uur buiten af. Om acht uur hing ik het thuis front op om op tijd te zijn. Het wachten was op Bruno en niet zonder resultaat want hij had zich echt opgedost voor onze afspraak. We kletsten nog wat om vervolgens een chinees vrouwtje te begroeten, en ook meet e vragen voor het eten, give me vijfe en ook zij sloot zich aan. Toe nook nog een nederlands stelletje vijf minuten nodig had, en de duitse gasten pasten want die hadden in een dorpje in de Bergen al hadden gegeten, begon mijn belly hevig te protesteren, ( what the fuck is this ) Ik vroeg ook om vijf minuten om vervolgens dood ziek achter te blijven. Na tien minuten weer een bezoekje ( de travel agent waar ik zit te schrijven probeerd te lezen wat ik schrijf maar helaas acrabacadabra for him) where is your husband? He is at home Way, tja leg dat maar eens uit, een lul smoesje dan maar, en weg is ie. Ja waar was ik, o ja het hokje waar ik wederom een hoopje schijt achterliet. Toen ik buiten kwam bleek de deutsche fraulein een ware nurse te zijn, en de spulletjes lagen al klaar. Twee zakjes met een sort pepermunt achtige vloeistof om mijn maag te kalmeren, twee kapsules voor het stoppen van de kak (Ghaaa ) en nog een zetpil met een handschoen tegen het braken, en ook nog eens een flesje disinfectant. ( val ik effe in de prijzen) ook nog de boodschap om morgen op een water papaya, bananen diet te gaan en als mijn maag het aan kan droge rijst. Wat ongelooflijk lief he! Met een voorraad van pillen ben ik naar bed gegaan, de buitenlucht maakte dat ik als een baby heb geslapen, om weer een nieuwe dag met nieuwe moed te starten. Naar de markt om voedsel in te slaan, veel te slapen, en eindelijk een begin te maken in de dikke pil ( die ik al de hele rit meesleep, heb willen inruilen voor iets anders, maar niets tegen kwam,) De ondekking van de hemel, is de dag weer bijna tot een eind gekomen, om morgen, (echt ) naar Pai te vertekken. De bus halte is verhuisd, heb de vrouw van Noi ( de eigenaar ) weten te strikken, me op de scooter naar het nieuwe busstation te brengen. Omdanks alles verloopt het dus op rolletjes. O ja nog effe over die verschrikkelikijke honden. Eergister, na het schrijven ik met volle kracht de honden tegemoet, toen ze weer een soort van positie in namen, koos ik toch voor een omweg, Eenmaal bij de achterkant van Johnnie aangekomen bleek de poort dicht. Wat nu! Het heeft me heel veel kracht gekost de honden tegemoet te treden, wat een verschrikking was dat dus nu ga ik vroeg die kant op nu het nog druk is. Zover alleen gereisd om me door een paar honden te laten leiden, dat geloof je toch niet ( nou wel dus ). He Divo tell me baby, hoe is het gegaan? Laat het me weten, Ik ben toch wel trots op je maar dat weet je wel he! Je hebt er toch wel van genoten he? Sjaan, met een pilletje in je mik weer naar huis gestuurd, Nou lekker dan. Ik hoop dat het snel achter de rug is. Als jij je taai houd doe ik het ook goed!? En Jay, was dit nou de pannekoek die jij bedoelde of was het een ander? En dan nog een vraag voor Sun hoe heette dat drankje nou wat jullie zo smakelijk hebben gedronken? Ben je minder gaan werken? Nou ik hoor het wel. Tot snel. Sawadeeka Kus voor een ieder die dit leest. AliasBond

Missie volbracht

Je wil het niet geloven, maar na anderhalf uur een verhaal op de computer ingetypt te hebben is het weer verloren gegaan. (kut zooi ) ja sorry hoor maar kun je je er iets bij voorstellen hoe dat is? Het is ook niet dat ik eerst een kladje maak of zo, nee, wat er in me op komt schrijf ik op. En dan blij met het resutaat stuur ik het weg, en opeens Gone, verdwenen om ook niet meer gevonden te worden. Tja nu maar om de drie regels saven. Tja hoi allen , Hoe zal ik beginnen. Ik ben zo vrij geweest om mezelf als eerst te feliciteren met het vel begeerde diploma. Youhoe geslaagd! Om de handelingen je eigen te maken zou je eigenlijk na de kennis een week lang moeten blijven oefenen maar dat ging me net iets te ver. Ik besloot om donderdag examen te doen om vrijdag het warme nest te velaten. Gaan en het vertrouwde inruilen is altijd een beetje moeilijk want je weet niet wat je krijgt. Tot nu toe was het altijd weer een leuk nieuw ding waar ik steeds opnieuw van genoot. Dus Maehongson here I come. Een klein plaatsje iets hoger in het noorden met iets meer Bergen en groen om je heen. Bring it on. Ik besloot met de bus van negen, tussen de locals op weg te gaan naar het onbekende. Toen ik uitcheckte met als laatste poging nog iets van de prijs af te onderhandelen lukte dat met honderd bath, en een ritje naar het busstation. Persoonlijk door de italiaanse ketwiezel.( hoe je het schrijft, geen idée.) Om acht uur was ik klaar voor vertrek maar ketwiezel zeie rustige ane hete ise veele te vroege om te gaane, you drinke some tea ande thene we gowe. En zo belande ik in een minivan wat me honderdvijftig bad meer koste en een verschrikkelijke plek achter in het midden, met aan de rechterkant een weinig spraakzame tourist( waarvandaan geen idée) En aan de andere kant een thaise die me lekkers bleef aan bieden en daarna een servet om me handen aftevegen. Een tussenstop gemaakt ergens in de Bergen waar ik me gelukkig prijste met deze dag en de keus die ik had gemaakt. Na vijeneenhalf uur later, en mezelf af en toe aantreffen op de arm van de tourist, heel huids aangekomen al kronkelend tussen de Bergen. Ik genoot nog na van de avond ervoor, waar ik verschrikkelijk heb genoten van een band die optrad in de north gate een jazz club in chiang mai. Wat een geweldenaren, zeker de guitarist, die wat hij speelde volgens mij niet kan opschrijven. Wat een geweldig afschijdscadeau was dat. Good baye Chiang mai. Tja en dan ben je er, en dan, welke kant op. Ik wist dat ik naar een plek ergens bij de lake wilde vertoeven, en dan natuurlijk weer voor een dubbeltje op de eerste rang. Ik besloot links aftegaan en ongeveer vijfhonderd meter en drie guesthousen verder zag ik een vrouwtje zitten die me wel aansprak. Ik stak over om haar vervolgens de weg naar the lake te vragen en een leuk goedkoop guesthouse. Waar kom je vandaan? Chiangmai vertelde ik haar maar zei bedoelde van welke kant ik wees naar rechts o zegt ze want ik vertrek zo maar weet niet waar de bus halte is. Ze bood aan om me naar het guesthouse te brengen. Ik had net als zei een grote en een kleine backpack, maar ze zei we kunnen het proberen. Je moet je voorstellen dat hier hele gezinnen soms met z n alle op een scooter zitten, dus ach dit moest geen problem zijn, en zo gingen we pepackt en bezakt eerst naar het station( of iets wat er voor door moet gaan), waar zei haar grote backpack achterliet om mij vervolgens naar johnnie te brengen, de guesthouse die maar honderdvijftig bath per nacht kost, echter wel met het sanitaire gedeelte buiten in hok z on vijftien stappen bij mijn kamer vandaan. Moet kunnen, tenslotte hoe vaak ga je nou naar het toilet. (Deh). Ik gaf haar zo veel mogelijk informatie over de plek die ik met pijn had achtergelaten, om weer afscheid te nemen, en in mijn nieuwe onderkomen te trekken. Ik besloot oop onderzoek uit te gaan in de nieuwe omgeving waar ik ingesprek raakte met twee uit de tjechie en eentje waar ik het land alleen maar voorbij hoor komen bij het songvestival. (Shit vergeten). Een klein landje met een miloen inwoners en hij was trots te vetellen dat zei het waren die skype hadden uitgevonden. Maar dat terzijde. Ik besloot met ze mee tegaan iets te eten want ze hadden een geweldig restaurantje ondekt, Dit was hun laatste avond en ze besloten nog een laatste keer te genieten van het heerlijke eten. Wiehoe val ik effe met me neus in de boter. Ondertussen liet hij me weten dat in afwachting van zijn paspoort was. Die had hij in Bankok achtergelaten om er een visum voor India in te plaatsen. Sneller en goedkoper. Dat je dat durft, Tja we zijn al bijna anderhalf jaar op reis , dan moet je wel op je instinct vertrouwen, maar nu werd het wel heel heet onder zijn voeten want het paspoort in geen velden of wegen te bekennen. Ken je het gevoel dat je denkt dat je samen gaat en dat je ze opens gedrieen op de scooter ziet stappen met de mededeling(en een korte uitleg) oke see you later. Wow das effe schrikken hoor. Gwahoehaa, wat een giller, effe een moment doelloos besloot ik toch maar die richting op te lopen en te kijken hoe ver ik kwam en daar zaten ze te wachten op mijn persoon( dat dan weer wel) Ze lieten me eerst proeven wat ze hadden, om daarna te beslissen wat ik zou nemen. De gebakken rijst met zeevruchten smaakte heerlijk, dus dat werd hem. Ik moet opens denken aan de tweeentwintig jarige kkok tom uit Eindhoven, die in de Giant een heerlijk maaltje had gemaakt van kip rijst en een pittige bloemkoolsalade. Maar voor we de boodschappen oppikte besloten we ons tegoed te doen aan de insekten die al heel lang op mijn to do list staan. We stonden voor de kraam en ik besloot voor twintig bath sprinhanen te bestellen, eigenlijk net zo iets als garnalen toch? Hup Anne niet denken gewoon doen. Hap en daar zat ie dan geklemt tussen me tanden om vervolgens vermalen te worden om door te slikken. Moi viel best mee, We mochten nog een paar dingetjes proeven, een weet ik niet meer en de andere herkenden we beiden niet, totdat ik op een avond verrast werd in de Giant op een grote versie van de kleine die eigenlijk best lekker smaakte( een beetje zoals een karstanje) God hell no een kakkerlak ( die had ik nou net niet willen eten) gelukkig was hij net zo bang van mij als dat ik vies van hem was. Oeps best lekker duzz. Maar terug bij de nasi seafood. Groot bord voor een klein bedrag heerlijk smaakte het. Ik liet me ook nog overhalen tot het eten van een soortige roti pannekoek met banana. ( bedoelde je die Jay) , die ook heerlijk smaakte. In de tussen tij op het stoepje van de roti vrouw ontmoette ik een zwitserse die ik besloot te vergezellen tijdens haar maaltijd. Met de andere had ik een min of meer afspraak om later een borreltje te drinken bij de locals waar ze de scooter gehuurd hadden. En ja tijdens het lopen na haar maaltje zaten ze daar heerlijk en de een met een gitaar waar heerlijke muziek uitkwam, ik besloot aanteschuiven. Ik dreg een soor zelf gestookte rum uit de region die eigenlijk best lekker smaakte en nog een en nog een. En daar was het een raar draaiend gevoel in mijn maag, o nee, ik hield het voor gezien ik moest nu! Weg. De jongens besloten met me mee te lopen, gelukkig want ik scheet in mijn broek voor die honden. ( toen nog niet echt). Eenmaal in mijn kamertje besloot ik voor het slapen gaan nog even met het thuisfront te bellen waar ik vermelde me niet dronken te voelen maar wel misselijk te zijn. Ik moest zelf het gesprek afbreken om snel naar buiten te sprinten voor het toilet, hoe vaak moet je nou naar het toilet? ( nou vaak) En dat was het begin van een hele lange nacht, die nog eens doorging in de dag van kotsen en schijten. Zo erg dat ik soms met een mond vol moest rennen naar het hok vijftien stappen verder. De sporen waren de volgende dag nog te zien. (want in het donker met water sproeien gaf geen resultaat. En zo vandaag de hele dag ziek, gelukkig overdag alleen nog van onder en niet meer van boven. En de vele pogingen om bij de farmacy te komen, kwamen niet verder dan z on twintig stappen. Tot de koreaanse Mary uit frankrijk, na het horen van mijn verhaal zei ik ben zo terug , en me twee soorten medicijnen liet innemen, die me la seen blok inslaap deden vallen ergen buiten op een sort van bed. O heerlijk het gevoel was vele malen minder. Ik heb nog geen kans gehad om Mary te bedanken, maar dat ga ik zeker nog doen. Nou jongen ik hou het voor gezien, morgen besluit ik of ik nog een dag blijf of ga op naar? Een hele dike kus. He Sjaan en Astrid, hoe gaat het met jullie dat zou ik graag willen weten. Hou je haaks daar en tot snel. Shit nu moet ik alleen, ik hoop maar dat de honden goed gezind zijn, anders moet ik blaffen en met stenen gooien, dat wil je toch niet! Nou dag hoorr! Jongen , ik moet nu echt gaan sorry voor de fouten maar die gasten willen sluiten. Aliasbond

Heavy stuff

jemig de pemig he wat is dit zwaar zeg, daar is die trekking nix bij. Ten eerste zo vroeg opstaan een taxi vinden die bereid is me daar te brengen waar ik hard labor verricht. Als je er om half negen bent krijg je een half uurtje yoga, en dat kan ik nou net goed gebruiken.Even dat luie vlees opgang krijgen. En reken maar dat ik het nodig heb. Ik weet nu (Bijna) zeker dat toeval niet bestaat.(ghaa gwaa) Ik lijk wel op mijn plek te zijn aangekomen. Stel dat dit alles niet gebeurd was zou ik hier gewoon twee maandenblijven. Zo relaxt, en de meeste mensen die ik hier ontmoet zijn niet meer weg te slaan. Ik ga proberen een korte beshrijving te geven van chiang mai. Het is een grote stad maar door de opgepropte winkeltjes met ervoor een markt stalletje, of iets wat erop lijkt, maakt het heel knus. Dat is als je niet naar het toeristen gedeelte gaat. Ik denk dat (zo ongeveer ) twintig procent van de inwoners een mondkapje draagt. Ik heb dus nu gemerkt dat vanaf een uur of zes de stad op z n kopt staat door auto s, scooters, moters, tuk tuk, en dat soort vehicles.heel de stad is volgebouwtmet grote warenhuizen, waar de bijenkorf niets bij is. Die ontwijk ik dus, veel restaurantjes waar de toeristen te vinden zijn, en daar tussendoor kleine stalletjes de een met soep de ander met lekkere kippetjes, en weer andere met van alles en nog wat. Vaak alleen in het thais op de muren geschreven wat de versnaperingen zijn, heel veel verschillende kleine marktjes over de stad verdeeld met van alles en nog wat en meer.J(e snapt natuurlijk wel waar ik mijn eten vandaan haal he.)Je word zoals in ieder ander land dood gegooid met zogenaamde toeristische bureautjes, die je zoals jullie nu wel weten hele ingevulde reizen verkopen, integenstelling tot bankok moet je er wel zelf inlopen. zo kan je kant en klare reizen door heel azie regelen met visum en al. Dus malle leentje, voor ieder wat wils.En onthou jij bent mij niet he. Dus het enge gevoel van hoe kom ik daar is er voor mij wel van af. Hoewel mijn knierterigeidmijngeluk iswant dat is dan weer te duur.(Het lijkt wel een soort sport te worden.)(of was dat het al)verder heel veel verdwaalde hippies, die met geen stok hier weg te krijgenzijn. Of mensen die net als ik via de tuktuk, voor hun gevoel,hier heen verbannen zijn. En het mooie is ze zijn nog boos ook. Duh, ze zijn toch zeker zelf in die tuk tuk gestapt. Over ezels gesproken.( ghaawahaahgwhaaa.) Ik ben er in ieder geval blijmee. Een mis stap die me gered heeft. Weet je wat ik ook zo leuk vind, ook hier heb je mensen in alle soorten en maten. Thaise hippies, rockers, sjonnie en anita s you name it and they got it, ik kijk mijn ogen uit. En waar je ook voor moet uitkijken is dat je niet over de tempels struikelt. Ze vallen gewoon niet eens meer op. Alleen als er iets gebeurt. Laatst zag ik een paar jonge monniken, en lukky me, hele handen en voeten gesprekken zonder te weten waar het precies over ging maar vreselijk geachen. En zo belande ik in een ander waar een jongen aan het studeren was, heel lang hebben we in stilte gezeten, gegroet en ieder weer zijn weegs. Zondag ga ik met een (tja voor hier een vriend naar een tempel voor een lezing in het engels.( Leuk hoor) Maar nog effe over school. Het is een heel klein schooltje, waar je kan beginnen wanner je wil met een bijna een op een leraar, die het eerst uitlegt, dan mag ik gaan liggen, (auww) en dan moet ik het bij hem doen (auww auw) je zit z on beetje de hele dag met je billen op je benen.(dat zijn wij toch gewoon niet gewend)En dan ook nog een drukken met je duimen, maar duwen met je hele lichaam.(ik kan niet wachten wie wil eerst (vraagteken) verder heerlijk biologischeten en leuke gesprekken in de pauze dan he, want ho ho het is van half negen tot vijf echt bikkelen. Morgen ga ik eerst verhuizen naar een soort van vrijgevochten questhouse met vrijgevochten gasten. jacky maak je niet druk, ik heb het ergste nu wel gehad denk ik. O ja ik moet nog effe iemand vinden die hetkan regelen, wat fototjes op deze log te krijgen. daarna kan ik de hele dag oefenen, wat ik tot nu toe geleerd heb op school. Het voelt goed mensen te ontmoeten, soms een praatje soms een hele of halve dag wat doen om daarna gedag te zeggen, en voor alles weer open te staan. Het lijkt al wel een vorig leven nederland, mischien ook omdat jullie zo dichtbij zijn ( hoe ik dat bedoel snao ik zelf ook niet) Het gekke is natuurlijk mis ik de kids op momenten, maar dit is zo goed voor ons, hier kunnen we alleen maar van groeien, ieder zijn pad en dat begint voor hun nu al. Ik zou hopen dat Dean en Jazz de stoute schoenen zouden aantrekken en voor zich zelf zouden durven kiezen ookal doet het gros dat niet. het maakt ons contact tot een nieuw iets.Het ziet er in dit guesthouse waar ik morgen heen ga een beetje smoezelig uit, ben benieuwd of het me gaat lukken. Heb besloten om niet langer als een week hier te blijven, op weg naar pattaya om daar mijnpas te halen om weer te kunnen gaan naar(vraagteken) spannend he! Pai lijkt me wel leuk, dat is dit maar dan echt bijna geen toerist. lijkt me heerlijk. O shit jongen de muggen lusten me rauw, maar mag niet krabben want dan is het binnen een half uur weg, alleen als de een weg is, komt er weer een ander bij. Voor de laatste nacht naar family trekking hotel, waar een eind komt aan het TaT verhaal. O en familie Johns sawadeeka, Welkom in thailand.Tot snel. Super dat jullie net zo genieten als ik. Dikke kus Anne(Alias Bond)

Van koningin tot bedelaar.

Zo jongens, dit is mijn derde poging het verhaal, wat weer een leven op zich is te vertellen. Daar gingen we dan, en met we bedoel ik de TaT victims zo heb ik ons maar genoemd wat voor mijn uiteindelijk mijn geluk is, maar dat later, first things first. Op weg naar de jungle. Ik had mezelf gelukkig al getrakteerd op de goedkoopste mini back, omdat ik mezelf niet met de back pack van sjaan door de jungle zag gaan. Maar voor we daadwerkelijk de jungle in gingen kregen we een lijst om de belangrijkste jungle benodigheden aan te schaffen. toiletpapier en slippers was het enige wat ik extra moest aanschaffen, en off we go in to the wild, bring it on ik had er zin in.na zo n twee uur rijden kwamen we aan op de plek waar het avontuur zou beginnen. Maar eerst nog een lunch van een simpel maar heerlijk bordje nasi. nog even overtollig vocht afvoeren, and vamos. Onze groep bestond uit negen man, met af en toe een ontmoeting met mede jungle gangers. Who dit was geen kattepis buitenadem kwam ik bijna boven. Het geluid van de waterval maakte dat ik nog een paar stappen verder kon zetten om het natuur geweld te kunnen aanschouwen.De klim was zeker niet wat ik verwacht had maar de waterval was zeker de klim waard. Twee Franse dames, drie nederlanse jongvolwassen knapen, twee colombianen( ceta en bever) nogeen fransman alleen enmijn persoon, hadden even een moment van whoozes dit gaat wat worden, maar wisten al snel,het wasTan s( onze gids)way or the highway. Aangezien die in geen velden of wegen te bekennen is, was de keus snel gemaakt, gaan met de benen wagen. De eerste dag zou een trekking van drie uur worden. Klimmen dalen zo steil op een pad die zo nu en dan niet breder was als mijn voet maat, en aan de randen de afgrond, af en toe dacht ik echt dit ga ik niet trekken maar de omgeven was het zweten waard.Een maal bij het kampaangekomen werden we verwelkomt met eenkampvuur, en een geweldige maaltijd en toen de zon plaats had gemaakt voor de lichende maan en de sterren die zelfs mijn fantasie deden verbleken, en de gitaar die me uit volledeed mee zingen, zo blij als de vrije natuur. En zingen soms zelfs een solo alle aardse waanideen zo ver op de achtergond verdwenen. Magisch gewoon. Het slapen was geen van ons gegunt we sliepen in een hut met als ondergrond bamboe en een muskieten net boven en onderons, en koud, z on tien graden. Maar ach de volgende morgen no mercie at all! En dit keer een tocht van vijf uur, en af en toe bij de waterval zat een van de dorps bewoners ons op te wachten met versnaperingen die voor tien bath van jou waren. Niet te geloven toch.En dit keer in een dorpje waar het uitzicht al dan niet mooier was dan de vorige. wauw wat een overwinning weer. Goed voor alle Anne aspecten. Vroeg opgestaan om de mist zo over het land te zien wegtrekken plaatsmakend voor de zonsopgang. Dat moment had voor mij eeuwig mogen duren. Zeker nu ik weet wat ik toen niet wist, enfin, de volgende dag bestond uit olifant rijden wat gewoon verschrikkelijk was. De olifanten werden mishandelt om ons door de jungle te slingeren. Het raften daarentegen was nog voor een laatste keer van de thaise jungle genieten. En hup weer terug naar de beschaving. Ik wilde nog effe snel een (natuurlijk) goedkoop telefoontje scoren om eindelijk na een week de stemmen te kunnen horen vanDean, Jazz en Edwin, gelukt en daar was de vertrouwde stem van Ed die toen ook nog niet besefte in wat voor rush hij terecht zou komen. Heelijk die vertouwde stem die blij was te weten dat het goed met me ging. Later zouden we weer bellen om ook de kids te kunnen spreken. Ik liet me verleiden door een stalletje op de nacht bazaar met heerlijk geurend voedsel, en de smaak was nog beter, nog effe geketst met een fransman( heerlijk om te weten dat de mavo toch nog iets heeft achtergelaten van de talen die nu goed van pas komen. wow zo laat al au revoir, en op naar de TaT crew voor een borreltje. Ik sprong in een pick up opweg naar het hotel om samen naar een reggae bar te gaan voor een drankje. Toen hij stopte en ik de weg niet herkende en hij geen engels prak of niet wilde weten wat ik bedoelde, stapte ik uit om met een tuk tuk het laatste stukje af te leggen, kwam ik erachter dat mijn belangrijkstebezittingen weg waren. Paspoort, geld, pasjes vliegticket ziekenfondskaart, alles in een klap weg. Ik rende terug, te laatalles in eenklap weg. Ik raakte in paniek voor een moment wist ik effe niets meer ik liep als een kip zonder kop te zoeken naar iets wat later onvindbaar leek. Een vrouw(thais) sprak me aan aan, ik legde het uit en ze gaf een tuk tuk driver geld om me naar het politie bureau te rijden. Geweldig he! Ik dankte haar uit de grond van mijn hard, om vervolgens in een papierwinkel terecht tekomen, waar je zeker in je vakantie niet op zit te wachten. Toenbrachten ze me terug naar de plek waar ik ben opgestapt in de hoop de pickup te vinden, maar dat is als een needle in the je weet wel hooiberg. Toen op naarde toeristen politie om alles nog eens dunnetjes over te doen. De ambasade gebeld, die me de volende dag terug zoudenbellen. Zonder geld geen schijn van kans, paspoort af te halen in Bankok, eh ja hoe kom ik daar. Ja heb je geen vrienden daar(vraagteken) nee ik ben alleen ja dan zul je toch een manier moeten bedenken om hier te komen. morgan en liv de franse dames kwam ik als eerste tegen, die wilde me wel geld lenen, want thailand ishet enige land waar jealleen met een echt dokument geld kan halen. IkBedachtme dat ik of eigenlijk Ed geld kan overmaken naar een van de hollands jongens, Max, Daanof bas. Toen de politie me na de papers 200 bath gaven brak ik, en een waterval van tranen bleven stromen, net als precies week geleden in de plane( dinsdag jank dag vraagteken) ze brachten me terug naar het hotel, waar ik nul, niets medewerking kreeg van mijn house keepster, zelfs geen flesje water.Toen monica en david en columbia het verhaal hoorden de volgende morgenhebben zebreakfast betaald en weer kwam de ontlading in de vorm van janken als een baby. Nou sanne je begrijpt wel dat ik meteen aan je berichtje dacht he. En nu ben ik weer happy. Ik had dit verhaal al eerder vanmiddag getypt, maar ook dat mocht niet lukken toen ik het wilde verzenden was het gone all gone again! Maar nu zit ik in een guesthouse en het gebeurd nu net bina weer maar gelukkig was hier wel iemand die er verstand van heeft jongens morgen weer een dag ik stuur het snel door voordat het weer gebeurd. Dit guesthouse word mijn onderkomen tijdens mijn massage lessen van twaalf dagen. Zo super aardig een beetje hippy achtig geweldig, voor nog geen vier euro vijftig per dag, zo op mijnIk kwam aanlopen en het was meteen goed, heerlijk gegeten met de keeper, die vanaf zaterdag een plekje vasthoud. Sedje die auditie is peanuts want je weet dat als je het echt wil het je gaat lukken zei de gek. Show them baby.Een giant kiss van mij Anne(aliasbond) Sorry voor de onduidelijkheden maar ben, wow daar ging ie bijna weer doei

Good god

Zoo daar ben ik weer. Ongelooflijk nu ik hier zit , weet ik gewoon niet waar ik moet beginnen. heleluja, prais the lord. Heb ooit eens gezegd, God ben jezelf, en daar ga ik nu zelf ingeloven. Zo ongelooflijk voor je het weet ben je vier dagen verder maar voor je gevoel een heel leven. tja m n (sorry een computer met kuren) maag moest maar even wachten want voor ik het wist lag ik met een broek onder een thais vrouwtje te kreperen van de pijn. lekker dacht ik een massage. en weet je hoe goedkoop het ook is, je word gewoon een beetje gierig. ja ja marisje maris, alleen nu nog gieriger. Want voor 2.80 bath (das ongeveer 6 euro) wat dus uiteindelijk nog duur is ook, een uurtje thaise massage, heerlijk toch, nou ze had me nog net niet in de hout greepze was hard op weg om de botten uit m n lijf te drukken. alsof ik een lappe pop was zeg. Geweldig en op het moment dat ze nock nock hoorde was ze nog verbaasd ook. Ik dacht dat ik erin bleef van het lachen, en ze lachte vrolijk met me mee. Ed vertelde hoe ze hem te grazen hadden genomen en moesten lachen toen zijn lijf de knock nock als antwoord terug gaf. Want daar gaat het juist om. En ze krijgt nog bet ook. Naast me lag er een te snurken, hoe kan dit dacht ik, ja Anne je moet ook voor de oil massage gaan. Eenmaal weer buiten stelde ik het maagje gerust met een heerlijk bordje noudels curry voor 50 bath wat een festijn zeg. Ik besloot al lopend het veroverde te veroberen, helemaal niets mis mee.Het leuke is je komt van het ene gesprek in het andere. Dus de drang om ergens bij te willen horen is zo niet meer aan de oorde. Ik had besloten om me maar mee te laten voeren met de komende exursie dus de volgende morgen om zeven uur werd ik opgehald om wederom, alleen nu in een bus, door bankok te worden gesleept opweg naar andere slachtoffers. Ik was gelukkig niet de enige. Twee uur later verlieten we bankock op weg naar centraal thailand Kanchanaburi. Eh eh o ja als eerst op weg naar de river kwai jaSunny je had helemaal gelijk dat viel lelijk tegen, Museum bezocht wat ook niet echt volle zalen zou trekken als je het zou weten. Ach who cares,we eten wat we drinken wat we kletsen wat op weg naar een waterval die meer mensen verzamelde als water.En weet je ook dat kan de pret niet drukken want de ontmoetingen tussendoor zijn goud waard zoveel leuke verhalen en informatie, dat je gewoon al blij word van, ja gewoon alles bij elkaar. zo zit je bij de een en zo weer bij de ander. Als laatst voor die dag althans voor de we naar de accomodatie gingen, kwamen we bij de leeuwen tempel terecht ( ik wist niet eens waar we allemaal terecht zouden komen), en besefte maar altegoed dat die beslissing om met de tuk tuk driver mee te gaan een nasleep van twaalf dagen zou hebben. Lekker hoor alleen maar discussie met je zelf. Wat naar de leeuwen en dan, hallo ik ben hier net . En ik moest er nog voor in de rij ook.Toen ik aan de beurt was werd me duidelijk gemaakt dat ik m n begeleider z n hand moest blijven vast houden tot ik achter de kitty cat zat. Ik wilde nu ik er toch was hem wel aanraken en dat werd dan ook een vluchtig contact zodat ikde begeleidersnel weer vast kon houden om de volgende z n ding te kunnen laten doen, ik was er klaar mee. Maar toen, overdonderend gewoon, wat was dit te gek, helemaal in de middle of nergens was het floating hotel. Ik weet zeker dat menig een meteen rechtomkeer had gemaakt bij het zien van de kamer en dan nog niet gesproken over de badkamer. Maar de omgeving heeft het echt helemaal goedgemaakt Toen ikhet plassen echt niet meer kon tegenhouden moest ik wel, en met een ware potten kijker. Ik zag iets vanuit m n ooghoeken een glijdende beweging maken maar toen ik nogmaals keek zag ik niets. Ietsje dichterbij om nog eens goed te kijken en toen glibberde een slang Aaagh wa aaaaaa een waterslang.kon nog net mijn broek omhoog trekken om het hokje wat voor badkamer doorging te verlaten en tot bezinning te komen. Dit wilde je toch, Weet je nog in surinaame dat je helemaal nietsbent tegengekomenen zoals Brian altijd zegt kalmte gaat je redden. Dus ik besloot om kalm te blijven en te bedenken dat ie op doorreis was net als ik. liep naar buiten met mijn dagboek en begon te schrijven. na een uurtje dacht ik toch nog maar eens kijken. God daar was ie weer, ik besloot iemand te roepen en te vertellen over deze ongenode gast die al een uur te lang zonder te vragen het hok binnen was geslopen.Een van die lachende thaien mee om wel is even te komen kijken want volgens hem kon het niet waar zijn. Hij mee, en ja hoor hij kon hem niet vinden. Nou dat vond ik pas erg waar is ie. En daar ging ie weer, Ik snel terug omde man roepen. het hele hok gesloopt om hem vervolgens weer net zo achter te laten zoals ik hem in het begin getroffen had. Ik besloot erover op te houden. Het was een geweldige avond vergezelddoor zoveel verhalen en nationaliteiten dat ik mezelf gelukkig prijste met de excursie, op deze geweldig romantiche plek waar ik me de konimg te rijk voelde. Die shang biertjes smaakte naar meeer en meer.En ja hoor de stoelen dans who cares die taal spraken we allemaal. Wel echt dansen he, ook nog de limbo, en wa ja schenk nog maar een beetje bij.Heerlijk geklets en gelachen, tot het tijd was om te gaan. Ik had grote kans dat ik vannacht in ieder geval niet alleen was, help. men wilde nog ruilen maar ik dacht, het gaat zoals het gaat. Voor de zekerheid nog een keer kijken, gelukkig geen slang. toch nog een sigaretje roken, toen opeens m n nepalese buurman met een geschrokken hoofd melde dat hij de volgende was met de ongenode gast. We raakte weer met een groepje in gesprek tot het echt tijd was. Weer de nepalees nu was het een kleintje maar geen water slang. Ik besloot een foto te maken, daar had ik toen niet aan gedacht. Hoe paranoia kan je worden he vals alarm, het was een geinproviseerde buis voor(vraagteken)Het duurde even voor ik deslaap kon vatten en moest ook de overtolige shang lozen toen er een tweede gast, een hele mooie maar enge kikker boven m n pot hing. Nu was ik allen iedereen sliep al, ben toch gaan plassen, en uiteinelijk in een half bakken slaap gevallen. volgende dag olifant gereden, en weer op naar bankok om met deslaap trein naar chiang mai te tuffen op naar het volgende hoofdstuk. Het leuke van alleen reizen is dat het een aan eenschakeling is van korte maar heftige ontmoetingen. Elk afscheid brengt weer een nieuwe ontmoeting te weeg.hicken in de bergen dat doe je toch niet als je slim bent. Ja dat zeg je nu, dat zei je woensdag toch ook niet toen jehet boekte. rustig vrouw eerst maar een olie massage en wat te knabbelen dan zien we morgen wel verder goed. luitjes weet jehoe leuk het is om al die berichtjes te lezen van een afstand, geweldig. (de leestekens die de woorden kracht bij moeten zetten kan ik op deze computer met al die rare tekens niet vinden.) Als het goed is ga ik een thaise masaage cursus doen dus wie durft mag proefkonijn zijn. Heerlijk weer een paar dagen weg van de beschaving, tot snel. En weet dat Nooit voor altijd is.hele dikke kip basil kus. Anne AliasBond

24 uur thailand

Het is nog steeds een grote bleur in m`n hoofd, van alle emoties. Het begon giaster morgen verslapen. Niet met als gevolg het missen van de plane, echter wel met rennen vliegen duiken, om bepakt, als een echte packer de deur uit te gaan. Tranen met tuiten. Wat een inpackt deze onderneming. Niet omkijken en gaan om voor zolang als het duur( toch ole) terug te keren naar de plek waar zoveel liede is. Het janken stopte op schiphol, om vervolgens hartverscheurend, hoog in de lucht weer terug te keren, door de berichtjes die in het boekje met so so lobi zijn opgeschreven. na een uur met af en toe no,no i`m oke te kunnen zeggen stopte het om met positieve kracht aan deze trip te beginnen. De bijgevoegde brieven van de fam Dort liet ik voor wat het was, voor een beter moment. De trip liep zoals je hem graag wil rustig en voorspoedig. wat mij dus liet geloven dat, omdat ik zo vroeg aan zou komen me wel een plek zou verschaffen op de pack packers road khao san. Maar dat vroege dat was juist, not good. Ondanks dat de bus me in no time, daar bracht waar ik dacht te moeten zijn, liet ik naar een uur deze road voor wat het was, en tja liet me meevoeren door een tuk tuk die me dooreen groot gedeelte van Bankok slingerde. Het maakte me niet meer uit, ik genoot zelfs van de drukte en het windje wat de drukkende hitte voorzolang de rit duurde deed verdwijnen. Op naar guesthousen die ook al helemaal volgeboekt waren. O no daar ging voor even een klein stukje zelfverzekerheid. Eerst maar een soepje dacht ik om acht uur in des morgens. en ja hoor daar had meneer de tuk tuk driver ook wel een adresje voor, bij de zittende boedah, waar hij natuurlijk het liefst had gezien dat ik de boedah in ging, niet dus! Maar het bami soepie smaakte me goed. hij met mijn back in zijn vehicle wachten tot ik het soepje op had om me vervolgen naar een tempel bracht, die ik natuurlijk ook gezien moest hebben. Ik liet me overhalen en raakte in gesprek met een leraar die zijn ronde deed om te zien of er nog stiekem rokende leerlingen te betrappen, omvervolgens rondjes om de school te laten rennen als straf. Gelukkig niemand gevonden. Liet me nog wel weten dat hij vroeger pakslaag kreeg voor deze daad, maar voor de kids van deze tijd in zijn ogen jammerlijkniet meer aan de oorde was. Duzz! Enfin de volgende stop was een travel agentie, Waar door een optel som van overwegingen ik mezelf weer eens tegen kwam. Ik heb me laten overhalen tot Hotel voor deze nacht, morgen pickup naar river kwai voor twee nachten, terug naat Bankok om vervolgens naar Shang Mai door te reizen. Duh! Dat was niet het plan. maar moet gewoon bekennen dat ik het nodig had, Moet je je voorstellen, een echt volgevreten Whale die me na de transactie zozelfvoldaan aankeek dat ik dacht Anne kijk en leer dit is nou hoe jij het laat verlopen. nou vrouw sorry voor jou maar ik voel me er heerlijk bij, ben moe wil douchen en dan wat? voor het geld is het geen slecht deal zeg ik nu. want het blijft binnen het beraamde budget, alleen geestelijk voelde het als te makkelijk opgeven. Maar weet je hoe heerlijk het voelde, eenmaal in de redelijk uitziende hotelkamer? zeker voor de eerste twee uur als verrukkelijk. Geslapen gedoucht en hop de straat op, wederom richting de road, waar ik eerste instantie dacht te bivakeren voor de eerste drie dagen. Door vragen ging het goed iedereen wees de zelfde kant op. Tot ik een longtaile( of hoe je het ook schrijft) boot heerlijk in het water zag dobberen, wachtend op,tja wie er maarmee wilde, ik dus, en daar ging ik steeds verder weg van de packpackers straat. Ah joh wat maakt het uit. Lekker met mijn( nice hair volgens de thaiendie ikzo af en toe de weg vroeg)in de geur meenemende wind.Totde eind stop en met de 150.bath kostende tuk tuk weer terug. Wat je dan allemaal ziet, (behalve af en toe de dood) echt onbeschrijvelijk, een waar gekken huis.Nou voor eenuur in z`on fanatiek voertuig met nog een fanatiekere bestuurder, heb ik voor die drie euro,een onvergetelijke trip door bankok. Watwel echt shocking was, dat ze een hond aan de ketting in (wat Maris vanZ) zou zeggen stink hitte, en nu nog eens letterlijk, daarom heeft menig een thai een kapje voor zijn mond. Dat zijn echt de mindere dingen van deze ongelooflijk, spannende confronterende trip. He hoor daar mijn maag, die smeekt om iets te snacken, jammie. luitjes het sterkt me echt de gedachte dat vele van jullie meeriezen, dan voelt het ook niet echt alleen. Wie ik nu voor de gek hou weet ik niet, toch mensen geniet deze dag en laat je niet gek makendoor de kou dan ga ik in deze verzengende hitte op zoek naar een nice meal oke. voor ieder apart een dikke kus. En Jay op de hotel kamer was ik zo blij met je briefje, dat ik zeker net zo ga genieten als jij.

Nog 36en een half uur

Het is bijna 24:00 en ja eindelijk ik ben aan het inpakken begonnen. sjeempie he, wat is die backpack klein! Even leek het erop dat ik meer spullendan ruimte had. Maar met een beetje proppen hier en daar wil het allemaal best lukken. wHAAAHAAAAWHAAA. Zo die moest er echt effe uit. Wat een ongelooflijk nieuw gevoel valt mij hier ten deel zeg. WHAAAWHAAWHAAAAA, Oeps die vloog eruit zonder dat ik er erg in had. God wat doe ik mezelf aan, en ja Ole ik weet het en beloof het bij deze ook plechtig, genoeg is genoeg, maar ikga gewoon, endan ook nog eens voor zestig dagen. Heerlijk! Het voelt een beetje als een ritje in de achtbaan, terwijl ik nog steeds achter m`n vertrouwde computer zit. Hartverwarmend vandaag,afscheid met een lach en een traan. Wat een geweldig idee het boekje Maris, ik heb er nu al plezier van, zeker ook met de gedachte dat er binnen nu en snel, tot nu toe, compleet vreemde er een krabbel in zullen zetten, spannend toch. (ik heb het nog niet gelezen hoor dat bewaar ik lekker voor een rustig alleen moment) Wat zullen die momenten er zijn zeg. Momenten van genot en weemoed, zoals ik `m nual ervaarde bij het afscheid voor zestig dagen. Ah man wat is nou zestig dagen, op een heel mensenleven? Ik laat het zij die het interesseren over zestig dagenweten, oke? Nou verder nog even genieten van de schaarse momenten, de momenten van voor dat ik naarThailand ben gegaan.

Anne (AliasBond

)